Σαρανταέξι χρόνια μετά και ακόμη οικογένειες αναζητούν τους δικούς τους, μετά από εκείνες τις μαύρες μέρες της τουρκικής εισβολής του Ιούλη του 1974.
Η Βουλή των Αντιπροσώπων της Κύπρου έχει ορίσει την 29η Οκτωβρίου κάθε έτους ως Ημέρα Αγνοουμένων. Η ημερομηνία αυτή του 1974, χρονιά της Τουρκικής εισβολής στην Κύπρο, ήταν η επομένη της ημέρας κατά την οποία αφέθηκαν ελεύθεροι και οι τελευταίοι αιχμάλωτοι από τον τουρκικό στρατό.
Παρά τις καθημερινές και αγωνιώδεις προσπάθειες της Κυπριακής Δημοκρατίας, η τύχη πολλών εκατοντάδων Ελληνοκυπρίων εξακολουθεί ακόμη και σήμερα να είναι άγνωστη. Η Ημέρα των Αγνοουμένων θέλει να τονίσει αυτή τη συγκλονιστική πτυχή του κυπριακού δράματος.
Σαρανταδύο χρόνια, οι συγγενείς των αγνοουμένων νιώθουν πόνο και πρέπει επιτέλους να αποδοθεί δικαιοσύνη και να τελειώσει η αναμονή των πονεμένων οικογενειών.
Η ανάγκη για συλλογή περαιτέρω πληροφοριών ώστε να καταστεί δυνατή η διακρίβωση της τύχης όλων των αγνοουμένων, όπως και η άσκηση πιέσεων προς πάσα κατεύθυνση ώστε η Τουρκία να αναγκαστεί να συμβάλει στη διακρίβωση της τύχης τους, είναι επιτακτική και συνεχής.
H εξόδιος ακολουθία του ήρωα Σάββα Αλεξάνδρου
Το ερχόμενο Σάββατο, 17/10/2020 και ώρα 11:00 π.μ. θα τελεστεί η εξόδιος ακολουθία του ήρωα, Σάββα Αλεξάνδρου που έπεσε αδίκως στην περιοχή Κοντεμένου μετά από βομβαρδισμό της Τουρκικής αεροπορίας του 120 ΤΒΟ (120 Τάγμα Βαρέων Όπλων). Καλούμε όλους να παραστούν και να τιμήσουν την μνήμη του.
Η ιστορία του Σάββα
Η ανεύρεση των οστών του στον Κοντεμένο μόνο με αρχαία Ελληνική τραγωδία μπορεί να συγκριθεί. Η ανάγκη της χαροκαμένης μάνας να κλάψει και να θρηνήσει το παιδί της, να το αποχαιρετήσει με τον τρόπο που του άρμοζε την οδήγησε, μέρες μετά, να ξεθάψει με τα ίδια της χέρια, να μεταφέρει και κηδεύσει στο κοιμητήριο Άσσιας έναν άλλο αδικοχαμένο νέο της Κύπρου που έπεσε μαζί με το γιο της στον Κοντεμένο.
Δύο τάγματα που διατάχθηκαν βεβιασμένα να κινηθούν σε φάλαγγα από τη Λευκωσία προς τις βόρειες ακτές, χρησιμοποιώντας το βασικό οδικό άξονα Λευκωσίας – Κερύνειας στο φως της ημέρας και χωρίς αντιαεροπορική κάλυψη, το 281 ΤΠ και στο 286 ΜΤΠ (το μοναδικό μηχανοκίνητο τάγμα της Εθνικής Φρουράς), αποτέλεσαν εύκολη λεία για την τουρκική αεροπορία και ουσιαστικά το δεύτερο εξουδετερώθηκε, έχοντας βαριές απώλειες, σε αξιωματικούς και οπλίτες.
Το 286 ΜΤΠ, θρήνησε από την αεροπορική επιδρομή στον Κοντεμένο επτά νεκρούς αξιωματικούς και οπλίτες και είχε και 25 τραυματίες (ανάμεσά τους και ο διοικητής του, αν/χης Γ. Μπούτος, που απεβίωσε στις 3 Αυγούστου 1974).
Ο Πέτρος Χρίστου Ευσταθίου γεννήθηκε στην Μόρφου το 1944 αλλά ζούσε με την οικογένεια του στον κατεχόμενο Τράχωνα. Τα οστά του βρέθηκαν στην περιοχή Χαμίτ Μάντρες σε ομαδικό τάφο μαζί με δυο άλλους στρατιώτες. Ο Ευσταθίου απήχθει είπε ο Υφυπουργός Ναυτιλίας από Τουρκοκυπρίους οι οποίοι για χρόνια δηλητηριάζονταν από την Άγκυρα με το δηλητήριο του μίσους κατά των Ελληνοκυπρίων, και μεταφέρθηκε στις Χαμίτ Μάνδρες που λειτουργούσαν ως κρεματόριο για τη δολοφονία και την εξαφάνιση Ελληνοκυπρίων.
Εκτελέσθηκε στις Χαμιτ Μάντρες και τάφηκε στην περιοχή. Ο Yφυπουργός Nαυτιλίας Βασίλης Δημητριάδης εκπροσωπώντας την Πολιτεία στην κηδεία υπενθύμισε ότι στις διακοινοτικές ταραχές της περιόδου εκείνης αρκετές συνοικίες της πρωτεύουσας βρέθηκαν στο επίκεντρο των επιθέσεων των Τουρκοκυπρίων εξτρεμιστών.
Με την καθοδήγηση και τον εξοπλισμό που τους παρείχε η Άγκυρα, συμπλήρωσε, επεδίωξαν να εφαρμόσουν τα διχοτομικά τους σχέδια σε βάρος της Κύπρου.
Ο κ. Δημητριάδης ανέφερε πως οι μάχες της τουρκανταρσίας το 1963-64, και της Τηλλυρίας στη συνέχεια, προκάλεσαν δράματα σε πολλές οικογένειες με την απώλεια ζωών αγαπημένων τους. Νέων συνέχισε, που ανέλαβαν με υποτυπώδη εξοπλισμό να προασπίσουν το πάτριο έδαφος από τις τουρκικές επιθέσεις, αλλά και αθώων πολιτών όλων των ηλικιών που έπεσαν θύματα της Τουρκικής βαρβαρότητας, χωρίς να εμπλακούν στις εχθροπραξίες.
Εξάλλου εκ μέρους της οικογένειας επικήδειο λόγο εκφώνησε η αδερφότεκνη του ήρωα Ηράκλεια Ηρακλέους η οποία ανέφερε πως τα οστά του ηρωομάρτυρα μας κρατούν ακόμη μια πονεμένη ιστορία , βρέθηκαν σε ομαδικό τάφο μαζί με άλλους δύο στρατιώτες κοντά στο κατεχόμενο Τράχωνα το τουρκικό χωριό Χαμίτ Μάντρες.
Στεκόμαστε σήμερα με δέος στον ήρωα θείο μας, στεκόμαστε με προσοχή είπε, για να τιμήσουμε την θυσία του για να εκφράσουμε την ευγνωμοσύνη μας για την ανιδιοτέλεια της ψυχής του. Με βαθιά συγκίνηση λοιπόν είπε η κ. Ηρακλέους κηδεύουμε σήμερα ένα μέλος της οικογένειας μας και κλείνουμε το γόνι με την πρέπουσα τιμή και τον μεταθανάτιο έπαινο για την θυσία του ανδρός. Ήταν γεννημένος για να μας κάνει εσαί περήφανους, κατέληξε.
Ο Κυριάκος Λάρκος, ήταν από τους πρωτεργάτες της ίδρυσης του Παγκύπριου Συνδέσμου Εθνοφυλάκων και Φίλων από το 2009.
Ο κ.Λάρκου που κατάγεται από τη Λύση και διαμένει εδώ και χρόνια στην Πάφο, ανέφερε πως η δράση του Παγκύπριου Συνδέσμου Εθνοφυλάκων και φίλων ξεκίνησε από το 2009 με στόχο την γνώση της αλήθειας για το 1974 .
Σε δηλώσεις του στον «Τ» ανέφερε ότι οι δραστηριότητες του Συνδέσμου περιστρέφονται γύρω από τις τραγικές πτυχές του 1974 και σε πολλές περιπτώσεις το κουβάρι της ιστορίας ξετυλίγεται με άγνωστες για πολλούς πτυχές.
Πραγματοποιήθηκαν, όπως τονίζει ο κ. Λάρκου, πολλές αποστολές που έχουν σχέση με τον πόλεμο και τη τουρκική εισβολή φέρνοντας στο φως μαρτυρίες που συγκλονίζουν και που μέχρι τώρα δεν είχαν αποκαλυφθεί.
Όπως ανέφερε, «θέλουμε να αναγνωρίσει η Πολιτεία αυτούς τους ανθρώπους που το 1974 έδωσαν “ ψυχή” και αγάπησαν την πατρίδα τους».
Ο Κυριάκος Λάρκος, επισήμανε, επίσης, ότι ο ρόλος του Συνδέσμου είναι καθοριστικός στη διατήρηση της μνήμης και στην εμπέδωση αισθήματος Εθνικής Ασφάλειας.
«Δεν επιζητούμε χρήματα», συνέχισε, «αλλά ηθική αναγνώριση», αφού όπως επεξήγησε, «στον Σύνδεσμο συμπεριλαμβάνονται άνθρωποι που ήταν αιχμάλωτοι και τραυματίες».
Ο Παγκύπριος Σύνδεσμος Εθνοφυλάκων απαριθμεί περισσότερα από 400 μέλη σημειώνοντας πως επιδίωξη τους, είναι η εξεύρεση τον ανθρώπων που ήταν στην Κύπρο το 1974.