Το τεσσαρακονθήμερο μνημόσυνο τού μακαριστού Γέροντος Αθανασίου Σταυροβουνιώτου τέλεσε σήμερα, Σάββατο 27 Φεβρουαρίου 2021, ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Κιτίου, κ. Νεκτάριος στην Ιερά Μονή Σταυροβουνίου.

Ο Πανιερώτατος προεξήρχε τής Θείας Λειτουργίας, ενώ μετά το πέρας αυτής μετέβη μαζί με τους πατέρες και τους προσκυνητές τής Μονής στον τάφο τού αοιδίμου γέροντος, όπου τέλεσε τρισάγιο.

Ακολούθησε τράπεζα και στη συνέχεια, μετά την αποχώρηση των προσκυνητών, τηρώντας τα όσα διαλαμβάνει ο εσωτερικός Κανονισμός τής Μονής, ο Πανιερώτατος και οι Πατέρες της αδελφότητας μετέβησαν στο Καθολικό της Μονής για τη διαδικασία της εκλογής νέου Ηγουμένου. Νέος Ηγούμενος της Μονής εξελέγη ο ιερομόναχος Διονύσιος.

Την 43η επέτειο εκλογής του σε Επίσκοπο εορτάζει σήμερα ο Προκαθήμενος τής Εκκλησίας Κύπρου Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος Β΄, σύμφωνα με ανακοίνωση.

Κληρικοί, φίλοι, συνεργάτες και υπάλληλοι τής Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κύπρου ευχήθηκαν σήμερα το πρωί στον Αρχιεπίσκοπο, όπως ενισχύεται από τον Θεό συνεχώς στο πολυσχιδές έργο που επιτελεί στην Εκκλησία τής Κύπρου και εν γένει στην Ορθόδοξη Εκκλησία.

Ο Αρχιεπίσκοπος ευχαρίστησε όλους για τις ευχές  και προσέφερε κέρασμα στους παρευρισκομένους. Οι πλέον καλλίφωνοι έψαλαν τον πολυχρονισμό τού Μακαριωτάτου.

Ήταν το 1978, όταν ο 37χρονος τότε ηγούμενος τής Μονής τού Αγίου Νεοφύτου, Αρχιμ. Χρυσόστομος Εγκλειστριώτης, καλούνταν να αναλάβει το πηδάλιο τής πρώτης τη τάξει Μητροπόλεως τής Κύπρου, αφού μετά τον πρόωρο θάνατο τού αοιδίμου Αρχιεπισκόπου Μακαρίου του Γ΄, ο τότε Μητροπολίτης Πάφου κυρός Χρυσόστομος Α΄ τον διαδέχθηκε στον αρχιεπισκοπικό θρόνο. Στις 25 Φεβρουαρί­ου 1978, σύσσωμος ο παφιακός λαός, τον ε­ξέ­λε­ξε, δι­α βοής, ως νέ­ο Μη­τρο­πο­λί­τη Πά­φου.

Την ακριβώς επόμενη μέρα, στις 26 Φεβρουαρίου 1978, έγινε η εις Επίσκοπον χειροτονία του και το απόγευμα της ίδιας μέρας έ­γι­νε η ε­γκα­θί­δρυ­ση τού νέ­ου Μη­τρο­πο­λί­τη στον Κα­θε­δρι­κό Να­ό Α­γί­ου Θε­ο­δώ­ρου Πά­φου.

Άν­θρω­πος των έρ­γων ό­πως ήταν και είναι, α­φού με­λέ­τη­σε πρώ­τα και συ­νέ­λα­βε στο πρα­γμα­τι­κό μέ­γε­θός τους ό­λα τα προ­βλή­μα­τα που ανέκυψαν μετά την τουρκική εισβολή του 1974, α­νέ­λα­βε δράση, ανόρθωσε την στένουσα σε πολλούς τομείς Μητρόπολη Πάφου και μέχρι σήμερα κλεΐζει τον θρόνο τού Αποστόλου Βαρνάβα με έργα που ακόμη πραγματώνονται, καταλήγει η ανακοίνωση.

Το πρωί της Τρίτης 23ης Φεβρουαρίου 2021, ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Κύπρου κ. κ. Χρυσόστομος Β΄ δέχθηκε, στο αρχιεπισκοπικό γραφείο του, τη νέα πρέσβειρα της Γαλλίας στην Κύπρο κ. Salina Grenet-Catalano, η οποία επισκέπτεται τον Μακαριώτατο για πρώτη φορά μετά την ανάληψη των καθηκόντων της, ως  Έκτακτης και Πληρεξούσιας Πρέσβειρας της Γαλλικής Δημοκρατίας στην Κυπριακή Δημοκρατία.

Η νέα πρέσβειρα, αφού ευχαρίστησε τον Μακαριώτατο για την τιμή να την δεχθεί στο γραφείο του,  επισήμανε πως Κύπρος και Γαλλία συνδέονται με ιστορική σχέση σταθερής φιλίας, η οποία σχέση έχει ενισχυθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια. «Ως στόχο», ανέφερε η πρέσβειρα «θα ήθελα να διατηρήσω αυτήν τη σχέση και να την εμβαθύνω περαιτέρω σε όλες της τις διαστάσεις: στον τομέα της ασφάλειας και της άμυνας, τομέα διανθρωπίνων σχέσεων, αλλά και στον τομέα της οικονομίας, του πολιτισμού και της παιδείας».

Επίσης, σχετικά με το εθνικό θέμα, η κ. Salina Grenet-Catalano τόνισε στον Προκαθήμενο τής Εκκλησίας Κύπρου την σταθερή θέση του Προέδρου τής Γαλλικής Δημοκρατίας Εμμανουήλ Μακρόν για μία διαρκή δίκαιη λύση του κυπριακού ως εγγύηση ασφάλειας, σταθερότητας και ευημερίας για την Κύπρο τής Ενωμένης Ευρώπης και για ολόκληρη την περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου».

Ο Μακαριώτατος απευθυνόμενος προς τη νέα πρέσβειρα, αφού ανέλυσε διάφορες διαστάσεις τού κυπριακού εθνικού προβλήματος διαχρονικά, ευχήθηκε όπως οι μέχρι σήμερα αγαστές σχέσεις τής Εκκλησίας Κύπρου με την πρεσβεία της Γαλλίας στο νησί μας συνεχιστούν και ευελπιστεί πως η στάση τής Γαλλίας στο εθνικό θέμα τής Κύπρου θα εξακολουθήσει να είναι σταθερή και καταλυτική για εξεύρεση μίας δίκαιης λύσης για τους κατοίκους τού νησιού μας.

Τέλος, ο Μακαριώτατος προσέφερε στη νέα πρέσβειρα ως δώρο μία αργυρή αποτύπωση τού ψηφιδωτού που κοσμεί το Συνοδικό τής Μητροπόλεως Πάφου, όπου αναπαρίσταται ο ευαγγελισμός των Κυπρίων (η χρυσή σελίδα τής Εκκλησίας τής Κύπρου όπως περιγράφεται στο 13^ο κεφ. των Πράξεων των Αποστόλων) από τους Αποστόλους Παύλο και Βαρνάβα.

Καθήκοντα μεταφραστού στη συνάντηση ανέλαβε ο αρχιγραμματέας τής Ιεράς Συνόδου Αρχιμ. Γεώργιος Χριστοδούλου.

Ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Κύπρου κ.κ. Χρυσόστομος Β΄ προέστη σήμερα, Κυριακή 21η Φεβρουαρίου 2021, τού τρίμηνου μνημοσύνου τού αοιδίμου Χωρεπισκόπου Σαλαμίνος κυρού Βαρνάβα καθώς και του τεσσαρακονθήμερου μνημοσύνου τού μακαριστού αρχιμανδρίτου κυρού Γρηγορίου Μουσουρούλη, τέως αρχιγραμματέως τής Ιεράς Συνόδου, στον Καθεδρικό ιερό ναό αγίου Ιωάννου τού Θεολόγου στη Λευκωσία.

Κατά την προηγηθείσα Θεία Λειτουργία ιερούργησε ο Επίσκοπος Καρπασίας κ. Χριστοφόρος με τη συμμετοχή τού νέου αρχιγραμματέως τής Ιεράς Συνόδου Αρχιμ. Κ. Γεωργίου Χριστοδούλου, τού εφημερίου τού Καθεδρικού Ναού, π. Δημητρίου Δημοσθένους και άλλων πατέρων της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κύπρου.

Παρόντες και συμπροσευχόμενοι ήταν φίλοι, συγγενείς, συνεργάτες και πνευματικά τέκνα και των δύο μακαριστών ευλαβών μορφών τής Εκκλησίας Κύπρου.

Επιμνημόσυνο λόγο εκφώνησε ο εκ τής Αδελφότητος «Σωτήρ» θεολόγος κ. Βασίλης Αραπατσάνης, εξαίροντας την προσφορά τού μακαριστού λευΐτου τής Εκκλησίας μας π. Γρηγορίου, ο οποίος χαρακτηριζόταν από απλότητα, ανιδιοτέλεια, θεληματική πτωχεία, πηγαία ευλάβεια και αστείρευτη προθυμία στη διακονία τού πλησίον.

Επίσης, ο Μακαριώτατος, πριν το τέλος τής ακολουθίας, σε σύντομο λόγο του, εγκωμίασε την προσφορά τού μακαριστού Χωρεπισκόπου Σαλαμίνος κυρού Βαρνάβα στα εκκλησιαστικά δρώμενα τής Εκκλησίας Κύπρου, σε δυσχειμέρους μάλιστα χρόνους δίπλα στη μεγάλη ηγετική φυσιογνωμία τού Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄. Η διακονία τού μακαριστού ιεράρχου, όπως ανέφερε ο Μακαριώτατος, στις κατηχητικές οργανώσεις του νησιού μας και η αγάπη του προς την ημικατεχόμενη πατρίδα μας ήταν αξιοζήλευτα χαρακτηριστικά που όντως κοσμούσαν τον αοίδιμο ιεράρχη.

Μετά το πέρας τού μνημοσύνου, πατέρες τής Ιεράς Αρχιεπισκοπής μετέβησαν στο Ελληνικό Κοιμητήριο Λευκωσίας, Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, όπου τέλεσαν τρισάγιο επί τού τάφου τού εκδημήσαντος αρχιμανδρίτου Γρηγορίου.

Ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου συνῆλθε σήμερα Πέμπτη, 11 Φεβρουαρίου 2021, στὴν πρώτη τοῦ ἔτους τακτικὴ συνεδρία, ὑπὸ τὴν προεδρία τῆς Α.Μ. τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Κύπρου κ.κ. Χρυσοστόμου καὶ ἐργάσθηκε ὡς ἑξῆς:

1) Ἀπέτισε φόρο τιμῆς πρὸς τὸν ἐκλιπόντα Ἀρχιμ. Γρηγόριο Μουσουρούλη, τέως Ἀρχιγραμματέα τῆς Ἱερᾶς Συνόδου καὶ εὐχήθηκε ὑπὲρ ἀναπαύσεως τῆς ψυχῆς του.

2) Διόρισε τὸν Ἀρχιμ. Γεώργιο Χριστοδούλου ὡς νέον Ἀρχιγραμματέα τῆς Ἱερᾶς Συνόδου.

3) Ἐνημερώθηκε ἀπὸ τοὺς ἐπὶ κεφαλῆς εἰς τοὺς Διορθοδόξους, Διαχριστιανικοὺς καὶ Διαθρησκειακοὺς διαλόγους Ἀρχιερεῖς, γιὰ τὴ συμμετοχή τους στοὺς ὡς ἄνω διαλόγους. Ἔγινε συζήτηση καὶ ἐλήφθησαν σχετικὲς ἀποφάσεις.

4) Ἐνέκρινε τὰ μέλη τῶν Συνοδικῶν Ἐπιτροπῶν, τὰ ὁποῖα εἰσηγήθησαν οἱ Ἀρχιερεῖς-Πρόεδροι τῶν ὡς ἄνω Ἐπιτροπῶν, ὅπως διαλαμβάνεται στὸν νέο Καταστατικὸ Χάρτη.

5) Ἐξέλεξε ὡς νέα μέλη τῆς Ἀνακριτικῆς Ἐπιτροπῆς γιὰ τὴν ἑπόμενη πενταετία τὸν Μητροπολίτη Πάφου καὶ τοὺς Ἐπισκόπους Λήδρας καὶ Χύτρων.

6) Ὥρισε τὰ νέα μέλη τῶν Ἐπισκοπικῶν Δικαστηρίων γιὰ τὴν ἑπόμενη πενταετία.

5) Ἐξέδωσε τὴν ἀκόλουθη διακήρυξη γιὰ τὴν ἐπέτειο τῶν 200 ἐτῶν ἀπὸ τῆς ἐνάρξεως τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπαναστάσεως τοῦ 1821:

200 ΧΡΟΝΙΑ

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ 1821

Η αποτίμηση του αγώνα και το δικό μας χρέος

Υπάρχουν επέτειοι που, παρόλο ότι πέρασαν αιώνες πολλοί από τότε που έκαναν την εμφάνισή τους στην Ιστορία, εξακολουθούν να κάνουν την καρδιά μας να αιμορραγεί. Τέτοια είναι π.χ. η επέτειος της άλωσης της Κωνσταντινούπολης και η επέτειος της εισβολής της Τουρκίας στην Κύπρο. Υπάρχουν άλλες που, για τη σημερινή δύσκολη εποχή, έχουν χάσει πια το νόημά τους.

Υπάρχουν όμως κάποιες που ανασταίνουν μέσα μας ένα πρωτοφανέρωτο μεγαλείο, μιαν περηφάνια εθνική, πρωτόγνωρη και δυσκολοπερίγραπτη, γιατί είναι επέτειοι που αισθάνεσαι ότι το έθνος σου έκαμε το χρέος του. Τέτοια μοναδική επέτειος είναι για μας η 25η Μαρτίου 1821.

Αιώνες πολλοί προετοίμαζαν την ημέρα αυτή. Υπήρξε γέννημα μακράς προπαρασκευής, σταθερής προσήλωσης στην υψηλή κληρονομιά της φυλής, αφοσίωσης στα ιδανικά της θρησκείας, υπεράνθρωπων προσπαθειών και μακρών θυσιών.

Πριν καλά καλά κοπάσει το κονταροκτύπημα πάνω στα τείχη της Βασιλεύουσας, πριν σβήσει η ηχώ των οιμωγών, ο Ελληνισμός, με ολοπόρφυρα τα μάτια ακόμα, προδιέγραφε στόχους και κατευθυντήριες γραμμές για μελλοντική εξόρμηση. Κι έφτασε, ύστερα από τέσσερις αιώνες ανείπωτης συμφοράς, στο ξέφωτο της 25ης Μαρτίου 1821. Αυτή τη μέρα οι πρόγονοί μας έδωσαν εξετάσεις μπροστά στον Θεό και στους ανθρώπους. Έδειξαν την ταυτότητά τους την εθνική και βρέθηκαν εν τάξει.

Η 25η Μαρτίου βρίσκεται στην πιο ψηλή κορυφή της Ιστορίας μας. Εκεί που ο αέρας είναι αμβροσία. Απ’ εκεί μπορούμε να αγναντέψουμε την πορεία της φυλής μας μέσα στα περασμένα. Και μπορούμε να το κάνουμε αυτό με αυτοπεποίθηση. Να σταθούμε, χωρίς ντροπή, μπροστά στις άλλες κορυφές της ελληνικής ζωής, που θ’αντικρύσουμε από κει ψηλά.

Να δούμε απ’ εκεί τον Μαραθώνα, τις Θερμοπύλες, τη Σαλαμίνα. Να χαιρετίσουμε απ’ εκεί τον Αισχύλο, τον Ηράκλειο, τον Παλαιολόγο, χωρίς να νιώθουμε μειονεκτικά, χωρίς να μας ταπεινώνει ο μεγάλος και ιερός ίσκιος τους. Διότι όπως και τότε, έτσι και τώρα, περισσότερο τώρα, το έθνος δεν συζήτησε ούτε διαπραγματεύτηκε την ελευθερία του. Και προτίμησε αντί ζωής χωρίς ελευθερία, τον θάνατο.

Οι Έλληνες ριγμένοι, από την αρχή της Ιστορίας τους, πάνω σ’ ένα γυμνό και θαλασσόδαρτο βράχο, ολιγάριθμοι, στο κέντρο ενός κυκεώνα ιδεών και λαών, με σύντροφο παντοτινό τη φτώχεια, πάλεψαν με τον βράχο και τη θάλασσα, μ’ επίβουλους γείτονες και πλήθος επιδρομέων.

Αγωνιστές στον πόλεμο και στην ειρήνη, ταύτισαν το όνομά τους με τη μάχη για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και την ελευθερία και έδωσαν, θεωρητικά και πρακτικά, προβάδισμα στο πνεύμα κι όχι στην ύλη.

Γι’αυτό κι ό,τι γενναίο και υψηλό δημιούργησαν, σε οποιαδήποτε περίοδο της Ιστορίας τους, δεν υπήρξε ψυχική έκρηξη μιας στιγμής, αλλ’ ήταν η συνεχής έκφραση του εσωτερικού ψυχικού τους κόσμου. Ενός κόσμου που εξέφραζε την επιγραμματική διατύπωση του Θουκυδίδη, στον Επιτάφιο του Περικλέους, «εύδαιμον το ελεύθερον, το δε ελεύθερον το εύψυχον».

Έτσι κι η επανάσταση του 1821. Δεν ήταν ούτε πράξη της στιγμής, ούτε ένα απλό κίνημα απόκτησης της ελευθερίας ενός υπόδουλου λαού, που συναντά κανείς συχνά στην Ιστορία των λαών. Για τους Έλληνες πρόβαλλε η ανάγκη της εσωτερικής ελευθερίας του ανθρώπου, ελευθερίας της σκέψης και των ενεργειών του, ελευθερίας της συνείδησης και πίστης σε ορισμένα απαρασάλευτα ιδανικά και αρχές που εδημιούργησε το παρελθόν και η Ιστορική παράδοση.

Η Ελληνική επανάσταση εξερράγη γιατί αυτό απαιτούσε η εθνική ιδέα, που είχε γιγαντωθεί και που είχε προηγουμένως, για πολλούς αιώνες, γαλουχήσει την εθνική συνείδηση των Ελλήνων και απαιτούσε από αυτήν, επιτακτικά, την πραγμάτωσή της. Εκείνοι που είχαν πατρίδα τη μητέρα του πνεύματος θεωρούσαν ύψιστη υποχρέωσή τους τον αγώνα μέχρι θανάτου για την επικράτηση του πνεύματος στον κόσμο.

Εξάλλου στον Ελληνισμό δεν ευδοκίμησαν ποτέ οι Ιερεμίες. Ποταμοί Βαβυλώνος για να αποθέσουν τις κιθάρες τους και να κλαύσουν «εν τω μνησθήναι της Σιών» δεν υπήρξαν, ούτε υπάρχουν στην Ελλάδα. Στην Ελλάδα υπάρχουν ποταμοί αιμάτων και τάφοι ενδόξων νεκρών, η θέα των οποίων δεν προκαλεί δάκρυα αλλά υποδεικνύει το καθήκον της εκδίκησης για την εθνική ταπείνωση.

Γι’αυτό κι όταν ήλθε το πλήρωμα του χρόνου και επέστη η στιγμή για να αποτινάξει η Ελληνική ψυχή τη νάρκη, στην οποία ο λήθαργος της δουλείας την είχε βυθίσει, ύψωσε περήφανα την κεφαλή, ανόρθωσε το σώμα και βρυχήθηκε σαν λιοντάρι. Οι εχθροί στάθηκαν απέναντί της στην αρχή εξαγριωμένοι και έπειτα έντρομοι, οι δε φίλοι έμειναν κατάπληκτοι από θάμβος.

Οι πρόγονοί μας δεν είχαν, τότε, την κατάλληλη υλική προπαρασκευή για πόλεμο. Γνώριζαν και την τρομερή δύναμη των Τούρκων. Κι όμως ξεσηκώθηκαν εναντίον τους, έτοιμοι να θυσιαστούν για το υπέρτατο των ιδανικών, την ελευθερία, που ήξεραν ότι αποκτάται πάντοτε με αίμα. Είχαν πλήρη συναίσθηση της απόφασής τους.

Επρόκειτο ή για θρίαμβο και εθνική μεγαλωσύνη ή για πλήρη όλεθρο και αφανισμό του ελληνικού έθνους από το προσκήνιο της Ιστορίας. Και το γεγονός αυτό τους εμψύχωσε. Αφού διακυβεύονταν τα πάντα, θα’ πρεπε πάση θυσία να νικήσουν. Ένας ολόκληρος λαός περίμενε τη μεγάλη, την ιστορική στιγμή του. Κι όταν αυτή έφτασε, του δόθηκε ολόκληρος χωρίς δισταγμό, χωρίς αμφιβολία, χωρίς φόβο, χωρίς επιφύλαξη.

Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι στο θαύμα αυτό της εξέγερσης του έθνους θαυμαστή και μοναδική ήταν η συμβολή της Εκκλησίας. Αμέσως μετά την υποδούλωση, τα σύμβολα της Αυτοκρατορίας τα κράτησε η Εκκλησία και τα διατήρησε, με κάθε θυσία, μέσα στους μαύρους αιώνες, της σκλαβιάς.

Μέσα στους φοβερούς και ασέληνους αυτούς αιώνες, αυτή στάθηκε το πνευματικό και εθνικό κέντρο της μαρτυρικής φυλής. Ενάντια στους αρχηγούς της ξεσπούσε κάθε επίθεση των Τούρκων. Κι έχει λεχθεί χαρακτηριστικά πως σε πολλές κρίσιμες ώρες στους χρόνους της δουλείας, στο ράσο στάθηκε η εθνική σημαία της Ελλάδας.

Αν υπάρχουμε σήμερα ως Ελληνική φυλή είναι γιατί κρατηθήκαμε από το άμφιο της Εκκλησίας όλα αυτά τα χρόνια. Δεν θα βρίσκαμε αρχή και τέλος αν θέλαμε να μετρήσουμε και να αξιολογήσουμε τους εθνικούς ήρωες της Εκκλησίας μας, όσους μαρτύρησαν πριν και μετά την άλωση, μέχρι τον Γρηγόριο Ε΄ και τον Κύπρου Κυπριανό.

Όλοι αυτοί έγραψαν με το αίμα τους το «πιστεύω» της εθνικοθρησκευτικής μας ενότητας. Η Ιστορία μας είναι γεμάτη από αιματωμένα άμφια, εμπρησμένες και κατεδαφισμένες εκκλησίες, από κατασπασμένα εικονίσματα. Για τους υπόδουλους Έλληνες, η Ορθοδοξία ήταν κάτι παραπάνω από θρησκευτικό δόγμα. Ήταν το πνευματικό πλαίσιο μέσα στο οποίο εκφραζόταν η εθνική τους συνείδηση, ολόκληρος ο κόσμος τους, που έκλειε μέσα του το ένδοξο παρελθόν και τις ελπίδες της απολύτρωσης.

Αλήθεια! Τι θα’ ταν το ‘21 χωρίς την Εκκλησία, χωρίς το Κρυφό Σχολειό, χωρίς το ράσο και την αδιάκοπη λειτουργική ζωή; Αναμφισβήτητα δεν θα υπήρχε το ΄21. Κι από την άλλη, ο ηρωισμός και η αυτοθυσία που επέδειξαν οι αγωνιστές του ΄21 οφείλονταν σε δύο κυρίως ελατήρια: την αγάπη προς την πατρίδα και την αγάπη προς τη θρησκεία.

Διακόσια χρόνια από τότε, αξιολογούμε, με ευγνωμοσύνη, τα αποτελέσματα εκείνου του επικού αγώνα·

Το έθνος τότε κινδύνευε από τη συνεχή φθορά και οδηγείτο σε πλήρη αφανισμό. Το πρώτο επίτευγμα της επανάστασης του ’21 ήταν η διατήρηση του ελληνικού έθνους, ως συγκροτημένου πια κράτους, έστω και περιορισμένου σε έκταση, με κύριο μέλημά του να διασώσει την παλιά του παράδοση και να συνεχίσει τον εθνικό ελληνικό πολιτισμό.

Συγχρόνως η Ελληνική επανάσταση οδήγησε στην αποτίναξη του τουρκικού ζυγού και από άλλους λαούς της Βαλκανικής και στον περιορισμό, με τον τρόπο αυτό, της τουρκικής κυριαρχίας σε έκταση, λόγω της απόσπασης από αυτή κατεχομένων εδαφών. Κι ακόμα, στερέωσε σ’ όλο τον κόσμο την ιδέα ότι κάθε ξενική κυριαρχία είναι παροδική.

Η φετινή μεγάλη επέτειος των 200 χρόνων από την έναρξη του αγώνα της παλιγγενεσίας πρέπει να αποτελεί για μας κι ένα μάθημα αυτογνωσίας. Μάθημα περισυλλλογής και μνήμης, συναγωγής συμπερασμάτων από την πορεία του αγώνα και τις αντιξοότητες που παρουσιάστηκαν στον δρόμο του.

Ο Κωνσταντίνος Υψηλάντης λίγο πριν από τον θάνατό του, το 1816, έλεγε στον γιο του Αλέξανδρο Υψηλάντη: «Υιέ μου, μη λησμόνει ποτέ ότι οι Έλληνες μόνον εις εαυτούς πρέπει να στηρίζωνται όπως γίνωσιν ελεύθεροι». Είναι το ίδιο που είπε, ως απόσταγμα ζωής, και ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης: «Είδα τότε ότι ό,τι θα κάμωμεν θα το κάμωμε μονάχοι και δεν έχομε καμιά ελπίδα από τους ξένους».

Και πράγματι! Ένα έθνος στους ιστορικούς του αγώνες για την επιβίωσή του, δεν πρέπει να επαφίεται σε ελπίδες για ξένη βοήθεια. Πάντοτε ο ξένος βοηθά πρώτιστα τον εαυτό του· και σε οποιαδήποτε στιγμή, αν το συμφέρον του κλίνει αλλού, δεν θα διστάσει να αποσυρθεί. Αγωνίζεται κανείς καλά, όταν βασίζεται μόνο στον εαυτό του.

Έτσι και στην περίπτωση του αγώνα της παλιγγενεσίας. Παρόλο που βρέθηκαν κάποιοι φιλέλληνες, μαγευμένοι κυρίως από την αρχαία Ελλάδα, που ενίσχυσαν την προσπάθεια της απελευθέρωσης, καμιά οργανωμένη βοήθεια από ξένους δεν παρουσιάστηκε. Το έργο ήταν έργο των Ελλήνων.

Το 1821 το ετοίμασαν οι Διδάσκαλοι του Γένους, κληρικοί και λαϊκοί τους οποίους θυμούμαστε με ευγνωμοσύνη σήμερα. Το έργο έφερε εις πέρας όλος ο Ελληνικός λαός, μικροί και μεγάλοι, άνδρες και γυναίκες, μορφωμένοι και αγράμματοι. Μπροστά στους τάφους εκείνων κλίνουμε σήμερα ευλαβικά τα γόνατα και σκορπίζουμε τα δαφνόφυλλα της τιμής και τις μυρσίνες του θαυμασμού μας.

Ο επετειακός εορτασμός της εθνικής εξέγερσης του έθνους επιδιώκει να υπενθυμίσει ότι είμαστε απόγονοι εκείνων που μεγαλούργησαν τότε, αλλά και που το έργο τους αφέθη ημιτελές. Οφείλουμε, εμείς οι νεώτεροι Έλληνες, αυτό το έργο να το φέρουμε σε πέρας. Χιλιάδες Ελλήνων στην Κύπρο, στενάζουμε ακόμα υπό δουλεία και απειλή πλήρους εξανδραποδισμού. Ποιο άλλο νόημα θα είχε για μας ο εορτασμός τέτοιας επετείου, παρά τη συνέχιση του αγώνα για απελευθέρωση και της ιδιαίτερης μας πατρίδας;

Εξάλλου, το μεγάλο μήνυμα που πέρασε την άνοιξη του 1821 πάνω από τις ελληνικές θάλασσες, δεν άφησε ασυγκίνητη την Κύπρο. Δεν άφησε αδιάφορη καμιάν ελληνική καρδιά, όπου και αν βρισκόταν.

Το όνειρο με το οποίο ανδρώθηκαν τόσες γενεές δούλων γινόταν πραγματικότης και όσοι ζούσαν εκείνη τη συγκεκριμένη στιγμή, θεώρησαν τους εαυτούς τους ιδιαίτερα ευνοημένους από τον Θεό. Οι φλόγες της ελευθερίας που άναψαν πρώτα στον Μωριά, θρεμμένες με αίμα ηρώων και μαρτύρων, χοροπήδησαν και χύθηκαν ασυγκράτητες μέχρι τα πιο μακρινά ελληνικά βουνά και τις πιο μακρινές θάλασσες και συνήγειραν τους πανέλληνες.

Έτσι ακριβώς δέχτηκε και η Κύπρος το μεγάλο μήνυμα. Με την ψυχή όρθια και την καρδιά ξέχειλη από ενθουσιασμό και συγκίνηση. Προπαρασκευασμένη κατάλληλα από την αδιάκοπη επαφή με την ελληνική μητρόπολη, κατηχημένη από τα μυστικά διδάγματα των Φιλικών, μα πιο πολύ οδηγημένη από το δικό της βαθύ εθνικό αίσθημα, διαδήλωσε από την πρώτη στιγμή την αλληλεγγύη της προς τον εθνικό απελευθερωτικό αγώνα και την πίστη της για τη βέβαιη ανάσταση του γένους.

Πολλοί οι Κύπριοι που βοήθησαν στην ετοιμασία του αγώνα, συνεργάτες και του ίδιου του Ρήγα Φεραίου, αλλά και άλλοι που έπεσαν στα πεδία των μαχών στην Ελλάδα, «υπόδουλοι ελευθερωταί αδελφών αλυτρώτων», όπως λέχθηκε προσφυώς.

Η Κύπρος πλήρωσε πολύ ακριβά, τότε, τη συμμετοχή της στον εθνικό αγώνα. Την 9η Ιουλίου 1821, από την πλατεία Σεραγίου στη Λευκωσία, ανάμεσα στις αγχόνες και τις λαιμητόμους που είχαν στηθεί, πέρασε για μια ακόμα φορά, όχι δυστυχώς τελευταία, η αδάμαστη ελληνική ψυχή της Κύπρου, ντυμένη τον πορφυρούν χιτώνα του μαρτυρίου και φορώντας τον ακάνθινο στέφανο, για να διαλαλήσει ότι οι ρίζες του δένδρου της ελευθερίας είναι βαθιές και τίποτε δεν μπορεί να τις αφανίσει. Και να διαμηνύσει παντού ότι στην Κύπρο η ελληνική ψυχή δεν έσβησε ούτε ποτέ θα σβήσει.

Και σήμερα, παρά το ότι «μέγα πένθος Κύπριδα γαίαν ικάνει», για μισό σχεδόν αιώνα, παρόλο που το 37% της γης μας κατέχεται και μολύνεται από τον Τούρκο, μολονότι οι ναοί μας βεβηλώνονται και κρατούμαστε με τη βία των όπλων μακριά από τις εστίες μας, γιορτάζουμε με κάθε λαμπρότητα την επέτειο της εθνική μας παλιγγενεσίας. Γιατί κατανοούμε πλήρως πως μόνο με τον τρόπο αυτό, με τη βίωση των εθνικών ιδεωδών και τον παραδειγματισμό από το παρελθόν, είναι δυνατόν να επιτευχθεί η απελευθέρωση της πατρίδας μας.

Μέσα στη μνήμη των λαών τα μεγάλα γεγονότα της Ιστορίας τους στέκουν ως φάροι λαμπροί προς τους οποίους ατενίζει το έθνος και εμπνέεται, παραδειγματίζεται, αντλεί νέες δυνάμεις. Τέτοιος μεγαλειώδης ολόλαμπρος φάρος είναι για τους Έλληνες, η Επανάσταση του ’21 . Το έπος του ’21 σφυρηλατεί ιδανικά, δημιουργεί παραδόσεις, ανοίγει νέους πνευματικούς και ηθικούς ορίζοντες, κατευθύνει τον ρουν του πολιτισμού, εμψυχώνει άτομα, ανορθώνει συνειδήσεις.

Οφείλουμε πρωτίστως εμείς, οι αλύτρωτοι Έλληνες της Κύπρου, να παραδειγματιστούμε από τα μηνύματά του. Τετρακόσια έτη δουλείας δεν μπόρεσαν να αποχαυνώσουν το έθνος. Αντίθετα υπήρξαν τετρακόσια έτη συνεχούς προπαρασκευής για την πραγμάτωση της εθνικής του ιδέας. Ας μη μας πτοήσουν λοιπόν οι ταλαιπωρίες των 47 ετών κατοχής. Ας κρατηθούμε από τις αρχές και τα ιδανικά μας και θα έρθει και για μας η λύτρωση.

«Θαρσείν χρη, ταχ’ αύριον έσσεται άμεινον».

Ἱερὰ Ἀρχιεπισκοπὴ Κύπρου,

11 Φεβρουαρίου 2021.

Με τη βοήθεια του Θεού, της Παναγίας της Πλατυτέρας και του Αγίου Ενδόξου Μεγαλομάρτυρος Εφραίμ Νέας Μάκρης, συνεχίζουν κανονικά οι εργασίες ανέγερσης του Ιερού Ναού Παναγίας Πλατυτέρας και Αγίου Ιερομάρτυρος Εφραίμ Νέας Μάκρης, σε μικρή απόσταση από την Ιερά Μονή Αγίου Νεοφύτου, στην Πάφο.

Μετά την ολοκλήρωση του πεδίλου, που ολοκληρώθηκε στις προηγούμενες δύο εβδομάδες, σήμερα χύθηκε το μπετόν του πρώτου τοίχου αντιστήριξης, ύψους πέντε μέτρων. Θα ακολουθήσουν εντός της εβδομάδος ξεκαλούπωμα, προετοιμασία και τοποθέτηση μονωτικού υλικού στην εσωτερική επιφάνεια του κατασκευασθέντος τοίχου, έργα αποστράγγισης, τοποθέτηση διάτρυτων σωλήνων με γεωύφασμα, τσιακκίλι και χωματουργικές εργασίες.

Στη συνέχεια θα ακολουθήσουν οι εργασίες κατασκευής του δεύτερου τοίχου αντιστήριξης, ύψους 4,80 μέτρων, μέχρις ότου φθάσουμε στο φυσικό επίπεδο, πάνω στο οποίο θα κατασκευασθεί το πέδιλο του Ιερού Ναού, πάχους 0,70 πόντων.

Όλες οι εργασίες γίνονται με την εποπτεία του Πολιτικού μας Μηχανικού Άνθου Ιωάννου, από την Τάλα της Πάφου, ο οποίος ανέλαβε άνευ απολαβών την όλη Στατική Μελέτη και εποπτεία του όλου έργου.

Τα αρχιτεκτονικά Σχέδια εκπονήθηκαν από το Αρχιτεκτονικό γραφείο ΙΩΑΚΕΙΜ ΚΑΙ ΛΟΙΖΑΣ εντελώς δωρεάν!!!

Με αυτή την ευκαιρία τόσον εγώ ως Πρόεδρος της Οργανωτικής Επιτροπής και τα υπόλοιπα μέλη της ανέγερσης του Ιερού Ναού αλλά και το πνευματικό τέκνον του Αγίου Εφραίμ , Ραφαήλ Δημητρίου, ο οποίος είναι η ψυχή του όλου έργου, τους ευχαριστούμε εκ βάθους καρδιάς για την ανιδιοτελή προσφορά τους . Είμαστε βέβαιοι ότι η Χάρις και η ευλογία της Παναγίας της Πλατυτέρας  και  του Αγίου Εφραίμ αλλά και οι δικές μας προσευχές θα επισκιάζουν τόσο τους ίδιους  αλλά και όλη την οικογένεια τους !!!

Αισθανόμαστε την ανάγκη να εκφράσουμε για μια ακόμη φορά τις ευγνώμονες ευχαριστίες μας προς όλους όσους συνεισέφεραν χρηματικά ποσά, για την ανέγερση του Ναού!!! Είμαστε βέβαιοι ότι θα συνεχίσουμε να έχουμε τόσο την ευλογία και στήριξη της Παναγίας μας και του Αγίου μας, όσο και εσάς των πιστών, για να φέρουμε σε πέρας το όλο έργο, προς δόξαν του Τριαδικού μας Θεού, αλλά και της Παναγίας της Πλατυτέρας και του Αγίου Εφραίμ, των οποίων τη Χάρι και ευλογία αισθανόμαστε να μας επισκιάζουν καθημερινά!!!

Ευχαριστούμε τον Κύριο και Θεό μας Ιησού Χριστό που μας αξιώνει να εργαζόμαστε για την υλοποίηση αυτού του θεάρεστου έργου!!!

Θα συνεχίσουμε να σας κρατούμε ενήμερους για όλες τις φάσεις της εξέλιξης του όλου έργου.

Αρχιμ. Αλέξιος Εγκλειστριώτης (99216160)

Ραφαήλ Δημητρίου (99165172)

Την ερχόμενη Τρίτη αναμένει να δώσει την δική του κατάθεση για το θέμα των πολιτογραφήσεων ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρυσόστομος Β΄, ο οποίος σε δηλώσεις του στην Πάφο ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι η εισφορά που λήφθηκε από Μαλαισιανό που πολιτογραφήθηκε για την Θεολογική Σχολή δεν έχει δαπανηθεί και ευχαρίστως θα επιστραφεί στην χώρα του αν ζητηθεί.

Σε δηλώσεις του στους δημοσιογράφους ο Μακαριότατος από την Ιερά Μονή του Αγίου Νεοφύτου ανέφερε πως αναμένεται να δώσει την δική του κατάθεση στην Αρχιεπισκοπή λόγω δυσκολίας που αντιμετωπίζει με το πόδι του και με τις μετακινήσεις του, προσθέτοντας ωστόσο πως η δική του υπόθεση είναι πολύ «καθαρή», κατά την έκφραση του. Ανέφερε ότι ο επιχειρηματίας ανάπτυξηςς γης, ο οποίος είχε πουλήσει την έπαυλη στον κ. Λόου, η οποία είχε κτιστεί σε οικόπεδο της Αρχιεσπικοπής του ζήτησε να στείλει ένα σημείωμα στον Υπουργό για να προωθηθεί το θέμα εξασφάλισης διαβατηρίου. Πρόσθεσε δε, πως δεν είναι ούτε η πρώτη φορά που έστειλα επιστολές σε Υπουργούς, ούτε η τελευταία φορά. Έχουμε συνέχισε, «μια καλή προσέγγιση και με την παρούσα κυβέρνηση αλλά και με τις προηγούμενες κυβερνήσεις», αναφέροντας ωστόσο πως αυτό βέβαια, «δεν σημαίνει ότι οσάκις στείλουμε μια επιστολή, ότι ο Υπουργός, ή ο Πρόεδρος θα κάνει το θέλημα μας». Όπως ο Αρχιεπίσκοπος εξήγησε, πολλές φορές ακούνε αυτά που τους λένε, αλλά και πολλές φορές απορρίπτουν όταν δηλαδή δεν θεωρούν ότι αυτό που τους λένε πρέπει να γίνει. Ενδεικτικά ως παράδειγμα ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου αναφέρθηκε στην περίπτωση της Πάφου με τον Ούγγρο επιχειρηματία. Ξέρετε σημείωσε, «με τον Ούγγρο, τι σχέδια είχαμε» αναφέροντας πως όχι μια επιστολή απέστειλε στον τότε Υπουργό Εσωτερικών Σωκράτη Χάσικο αλλά και επισκέψεις του έκανε με τον επιχειρηματία στο γραφείο του, ενώ επισκέψεις συνέχισε έκανε μαζί του και στο Προεδρικό Μέγαρο. «Δεν μας άκουσε, ούτε ο Πρόεδρος, ούτε ο κ. Υπουργός», είπε, προσθέτοντας πως στο τέλος ο Ούγγρος επιχειρηματίας έφυγε πικραμένος.Ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου σημείωσε πως διατηρεί φιλικές σχέσεις και με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και με τον τέως Υπουργό Εσωτερικών. Είναι φίλος, είπε, ο Σωκράτης Χάσικος, σημειώνοντας πως «δεν σημαίνει όταν δεν μας ακούει, είναι εχθρός μας, και όταν μας ακούει, είναι φίλος μας». Μάλιστα, είπε, όπως είχε πληροφορηθεί, – σημειώνοντας ωστόσο πως μπορεί να κάνει και λάθος, όμως δεν το νομίζει- «όταν πήρε την επιστολή μου, ήδη είχε δώσει διαβατήριο στον Τζο Λόου, και δεν περίμενε από μένα αν θα του δώσει ή εάν δεν θα του δώσει». Εξήγησε ακόμη πως το ενδιαφέρον του, «ήταν διότι το οικόπεδο που κτίστηκε η έπαυλη, του εν λόγω κύριου, ανήκε στην Αρχιεπισκοπή και επειδή ο developer δεν είχε χρήματα να ξοφλήσει, υπέγραφα ως εκπρόσωπος της Αρχιεπισκοπής εγώ ο ίδιος». Για το θέμα της εισφοράς ο Μακαριότατος ανέφερε πως ο ίδιος αυτόν τον άνθρωπο δεν τον ήξερε, και πως για πρώτη φορά ήταν ο επιχειρηματίας ανάπτυξης γης που του είπε επειδή προθυμοποιήθηκε να στείλει κάποιο σημείωμα στον Υπουργό, αυτός επιθυμούσε να κάνει και μια εισφορά στην Αρχιεπισκοπή. Κατόπιν τούτου συνέχισε, του ζήτησε να τον προσκαλέσει για φαγητό ώστε να γνωριστούν, όπως και έγινε. Επεσήμανε ωστόσο πως αν σήμερα δει αυτόν τον άνθρωπο σίγουρα δεν θα τον καταλάβει, αφού τον είδε μόλις τρία τέταρτα και την ώρα του φαγητού. Μάλιστα συμπλήρωσε του είχε αναφέρει πως δεν θα επιθυμούσε εισφορά για την Αρχιεπισκοπή, αφού αυτή πηγαίνει πολύ καλά, αλλά για την Θεολογική Σχολή που δεν είχε ακόμη προλάβει να την προικοδοτήσει. Εξήγησε δε, πως όταν κάνει ένα έργο, του αρέσει να το προικοδοτεί για να στέκει στα δικά του πόδια. Είπε ακόμη πως τα πρώτα χρόνια δέχτηκε εισφορές από πολλούς, αναφέροντας πως δεν πίστευε ότι θα δώσει αυτού του ύψους το ποσό αλλά εκτιμούσε πως θα του έδιδε 10 με 15 χιλιάδες όπως έδωσαν και άλλοι. Ερωτηθείς το μέγεθος της εισφοράς του κ. Λόου στην Θεολογική Σχολή ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου ανέφερε πως ήταν επιταγή ύψους €300.000 που την πήραν από την Τράπεζα Κύπρου. Είπε ακόμη, «δεν μας τα έφερνε στην σακούλα, και μας τα έδωσε ένα γραφείο που μπορεί να εξυπηρετούσε το γραφείο αυτό, το οποίο αυτή η εταιρεία είναι γραμμένη στην Δημοκρατία. Υπάρχει μέχρι σήμερα και δουλεύει». Ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος πρόσθεσε, ότι στην Επιτροπή την Τρίτη θα δώσει τα σχετικά, όπως πως ονομάζεται, ποιος ήταν τότε ο Διευθυντής και ότι είναι εγγεγραμμένη στην Κυπριακή Δημοκρατία.Ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου ανέφερε επίσης πως δεν είχε ανάγκη αυτού του ποσού και δεν το έχουν ξοδέψει. Το ποσό αυτό συνέχισε, το πήραμε το 2015. Το 2018 βγήκε στην φόρα ότι ο εν λόγω άνθρωπος δεν είναι σωστός, έκανε καταχρήσεις και η χώρα του τον καταδιώκει.Είπε ακόμη πως όταν το άκουσε είπε να μείνει εκεί το ποσό, αφού δεν το ξόδεψαν και πως αν η χώρα αυτή τους το ζητήσει θα της το επιστρέψουν. Δεν μας ανήκει, είπε. Ανέφερε ακόμη πως δίδουν κάπου 3 εκατομμύρια ευρώ το χρόνο βοήθειες και διερωτήθηκε τι είναι οι 300 χιλιάδες μπροστά στα 3 εκατομμύρια τον χρόνο. Επιπρόσθετα σημείωσε, πως στις εργάσιμες μέρες με σχετική ανάλυση που έκανε με τον οικονομικό τους σύμβολο, η Αρχιεπισκοπή παρέχει βοήθεια ύψους των 10.000 ευρώ την ημέρα. Ευχήθηκε τέλος να τον βρει η χώρα του, να του δεσμεύσει την περιουσία, να τον παρουσιάσει στο Δικαστήριο και αν τους ζητήσουν πίσω τα χρήματα, τότε αυτοί με πολύ χαρά θα τα επιστρέψουν, όπως ανέφερε, προσθέτοντας πως αυτά τα χρήματα δεν τους κάνουν.

 Α. Μ. ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου κ.κ. Χρυσόστομος την Κυριακή, 24 Ιανουαρίου 2021, θα προστεί Αρχιερατικού Συλλειτούργου στην πανηγυρίζουσα Ιερά Μονή Αγίου Νεοφύτου στην Τάλα.

O Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Καρπασίας κ. Χριστοφόρος την Κυριακή, 24 Ιανουαρίου 2021, θα λειτουργήσει και κηρύξει στον Ιερό Ναό Αγίου Σπυρίδωνος στο παλαιό κοιμητήριο Λευκωσίας.   

Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Μεσαορίας κ. Γρηγόριος την Κυριακή, 24 Ιανουαρίου 2021, θα λειτουργήσει και κηρύξει στην Ιερά Μονή Θεοτόκου στα Καμπιά. Το εσπέρας, της ιδίας, θα χοροστατήσει και κηρύξει κατά την ακολουθία του Εσπερινού, επ΄ ευκαιρία της εορτής του Αγίου Γρηγορίου, στον Καθεδρικό Ναό Αγίου Ιωάννη στη Λευκωσία. Την επομένη το πρωΐ, ημέρα κατά την οποία ο Θεοφιλέστατος άγει τα ονομαστήριά του, θα λειτουργήσει και κηρύξει στον ίδιο Καθεδρικό Ιερό Ναό.

Ο Πανοσιολογιώτατος Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Αποστόλου Βαρνάβα Αρχιμανδρίτης Ιωάννης την Κυριακή, 24 Ιανουαρίου 2021, θα λειτουργήσει και κηρύξει στον Ιερό Ναό Αγίου Αντωνίου Μετοχίου Ιεράς Μονής Αποστόλου Βαρνάβα στη Λευκωσία.  

Την Τρίτη 26 Φεβρουαρίου, θα καταθέσει ενώπιον της Ερευνητικής Επιτροπής για τις πολιτογραφήσεις ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος, με την διαδικασία ωστόσο να πραγματοποιείται στην Αρχιεπισκοπή.

Σε δηλώσεις του ο πρόεδρος της Ερευνητικής, σημείωσε πως δηλώθηκε από την Αρχιεπισκοπή, ότι ο Μακαριότατος αντιμετωπίζει πρόβλημα στη βάδιση και η Ερευνητική Επιτροπή, ανταποκρινόμενη στο αίτημα του Αρχιεπισκόπου θα τον επισκεφθεί στον χώρο του την ερχόμενη Τρίτη.

Λίγες μέρες μετά και συγκεκριμένα στις 2 Φεβρουαρίου, θα καταθέσει και ο Πρόεδρος Αναστασιάδης ενώπιον της Επιτροπής.

Σημειώνεται ότι και οι δύο αυτές βαρυσήμαντες καταθέσεις, θα είναι ανοικτές, δηλαδή θα γίνουν παρουσία δημοσιογράφων.