Τελέστηκε την Παρασκευή, 16 Ιουλίου 2021, τρισάγιο στη μνήμη των εννέα πεσόντων Ελληνοκυπρίων στρατιωτών του πυροβολικού από τις Μονάδες 184 και 185 οι οποίοι θυσιάστηκαν ηρωικά, στις 20 Ιουλίου του 1974, το οποίο διοργανώθηκε από το Πανεπιστήμιο Κύπρου.
Ανακοίνωση του Πανεπιστημίου Κύπρου αναφέρει ότι «μνημείο που ανεγέρθηκε στο χώρο όπου στεγάζονται σήμερα οι Φοιτητικές Εστίες του Πανεπιστημίου Κύπρου, θυμίζει την ηρωική θυσία των πεσόντων» από τις Μονάδες 184, Πυροβολαρχία Πεδινού Πυροβολικού και 185 Μοίρα Πεδινού Πυροβολικού.
Κατά την πρώτη ημέρα της τουρκικής εισβολής, το στρατόπεδο δέχθηκε επιθέσεις από την τουρκική αεροπορία, με αποτέλεσμα το θανάσιμο τραυματισμό των εννέα Υπαξιωματικών και Οπλιτών.
Ο Πρύτανης του Πανεπιστημίου Κύπρου, Καθηγητής, Τάσος Χριστοφίδης, δήλωσε μεταξύ άλλων, ότι σε αυτό το χώρο, όπου έζησαν και θυσιάστηκαν οι εννέα στρατιώτες του Πυροβολικού, έχει ανεγερθεί μνημείο για να θυμίζει στους νέους που φιλοξενούνται και δίνουν ζωντάνια στις φοιτητικές εστίες, τη ζωή και τη θυσία των συνομήλικών τους, όταν δέχθηκαν επίθεση από την τουρκική αεροπορία το 1974.
Πρόσθεσε ότι αυτά τα παιδιά «έφυγαν» και δεν είχαν την ευκαιρία να φοιτήσουν, να φτιάξουν το μέλλον τους.
«Δεν δείλιασαν, αλλά από πατριωτισμό παρέμειναν στο χώρο και θυσιάστηκαν για την πατρίδα τους» είπε ο Πρύτανης ο οποίος διαβεβαίωσε ότι «πάντα θα τιμούμε τη μνήμη τους και πάντα θα υποκλινόμαστε στη θυσία τους με την ευχή σύντομα να έχουμε κάτι καλύτερο να αναφέρουμε σε όλους όσοι έδωσαν τη ζωή τους για τον τόπο».
Ο Πρόεδρος του Παγκύπριου Συνδέσμου Εφέδρων Πυροβολικού, Γιώργος Γεωργιάδης, στο δικό του χαιρετισμό είπε ότι στους γενναίους αποδίδονται οι ύψιστες τιμές και αιώνιας ευγνωμοσύνης.
Πρόσθεσε ότι οι εννέα υπαξιωματικοί και οπλίτες «θυσιάστηκαν πολεμώντας τον βάρβαρο Αττίλα που άνανδρα επιτέθηκε αεροπορικά και βομβάρδισε το στρατόπεδό τους το πρωινό της 20ης Ιουλίου 1974».
Ο χώρος, συνέχισε, αποτελεί για εμάς τους Πυροβολητές προσκύνημα τιμής και η επιγραφή στο μνημείο «Επί Τας», «είναι μια επιπρόσθετη υπενθύμιση του ανεξόφλητου ακόμα υπέρτερου χρέους για συνέχιση του αγώνα για την ελευθερία της Κύπρου».
Στην εκδήλωση που ολοκληρώθηκε με τον Εθνικό Ύμνο, κατέθεσαν στεφάνι εκ μέρους του Αρχηγού της Εθνικής Φρουράς, ο Διοικητής Πυροβολικού, Συνταγματάρχης Κωνσταντίνος Καλός, ο Πρύτανης, Καθηγητής, Τάσος Χριστοφίδης, ο Δήμαρχος Αγλαντζιάς, Ανδρέας Κωνσταντίνου, ο Πρόεδρος του Συνδέσμου Εφέδρων Πυροβολικού, Γιώργος Γεωργιάδης, η ΦΕΠΑΝ, η Πρωτοπορία, η Ανεξάρτητη Εθνική Επαλξη και η Αυτόνομη Κίνηση Μαθητών, ΕΦΕΝ.
Το τρισάγιο τέλεσε ο προϊστάμενος του Ιερού Ναού Αγίου Γεωργίου Αγλαντζιάς, Πρωτοπρεσβύτερος, Ανδρέας Ανδρέου
Φωτογραφίες – ντοκουμέντο Κυπριών αιχμαλώτων που μεταφέρθηκαν στις φυλακές στα Άδανα -Λήφθηκαν στις 8 Αυγούστου του 1974 – Βλέπουν για πρώτη φορά το φως της δημοσιότητας στην Ε/κ πλευρά
Φωτογραφίες – ντοκουμέντο Κύπριων αιχμαλώτων που μεταφέρθηκαν στις στρατιωτικές φυλακές στα Αδάνων το 1974, έδωσε στη δημοσιότητα ο ερευνητής Οδυσσέας Χρίστου, μέσω της σελίδας του διατηρεί στο Facebook «1974 Μαρτυρίες & Τεκμήρια.»
Σύμφωνα με τον κ. Χρίστου, οι φωτογραφίες λήφθηκαν στις 8 Αυγούστου του 1974 και βλέπουν πρώτη φορά το φως της δημοσιότητας στην ελληνική πλευρά.
«Το υλικό επεξεργάστηκε ψηφιακά και παρουσιάζεται σε ικανοποιητική μεγέθυνση ώστε να αναγνωρίζονται τα πρόσωπα των αιχμάλωτων», συμπληρώνει ο ερευνητής.
Εξηγεί δε, πως «με βάση όσα γνωρίζουμε από την ιστορική ερευνά, οι αιχμάλωτοι που εικονίζονται συνελήφθησαν κατά την πρώτη φάση της Τουρκικής εισβολής από την περιοχή ανατολικά του προγεφυρώματος έως την Κερύνεια και τα ενδιάμεσα χωριά, όπως επίσης και κατά τις μάχες κατά τις πρώτες μέρες της εκεχειρίας (διάβαση Πέλλαπαϊς – Συνχαρί, Δικωμο, κτλ). Αιχμαλωτιστήκαν αρκετοί κάτοικοι στην καταληφθείσα περιοχή, όπως επίσης και αρκετοί κληρωτοί και έφεδροι εθνοφρουροί. Αρχικά κρατήθηκαν και ανακρίθηκαν στο κτήριο του Σεραγίου, στο Γκαράζ Παυλίδη στη Λευκωσία, όπως επίσης και στις περιβόητες Μάνδρες της Αγύρτας.»
Σημειώνει δε, πως «στις 30 Ιουλίου ξεκίνησε η μεταφορά των αιχμάλωτων στην Τουρκία. Από τους χώρους κράτησης μεταφέρθηκαν στη ακτή απόβασης στο Πέντε Μίλι και από εκεί μεταφέρθηκαν με αποβατικά σκάφη στο Λιμάνι της Μερσίνας και από εκεί στα Άδανα.»
Σύμφωνα με τουρκικές πήγες την ημέρα που έγινε η φωτογράφηση των αιχμάλωτων στις φυλακές των Αδάνων κρατούνταν συνολικά 385 αιχμάλωτοι, εκ των οποίων:
-93 ήταν Έλληνες στρατιώτες (κρίνεται υπερβολικός αριθμός, πιθανών να πρόκειται για αποσπασμένους άνδρες σε μονάδες της Εθνικής φρουράς και όχι άνδρες της ΕΛΔΥΚ)
-Δυο λοχαγοί ( Ο λοχαγός πεζικού Ανδρέας Φωτιάδης και ο λοχαγός Πυροβολικού Λαλιώτης Σπυρίδων
-Δυο υπολοχαγοί
-1 Ανθυπολοχαγός
-13 Λοχίες
-1 Δεκανέας
-62 οπλίτες
-11 Αστυνομικοί
–292 μέλη της ΕΟΚΑ (προφανώς αναφέρεται σε εφέδρους Εθνοφρουρούς και πολίτες κάτοικους της περιοχής)
Μάλιστα, με το που αναρτήθηκαν οι φωτογραφίες στη σελίδα του κ. Χρίστου ήδη κάποια πρόσωπα αναγνωρίστηκαν.
Δέκα χρόνια μετά, κανένας δεν ξέχασε τους 13 ήρωες. Μάλιστα, εντός της ναυτικής βάσης έχει ανεγερθεί και το εκκλησάκι των Κυπρίων Νεομαρτύρων. Ανήμερα της μαύρης επετείου του θανάτου τους, τελέστηκε στο εκκλησάκι το ετήσιο μνημόσυνό τους, παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας, Νίκου Αναστασιάδη, της Προέδρου της Βουλής, Αννίτας Δημητριού, του υπουργού Άμυνας και πλήθους άλλων πολιτικών και αξιωματούχων.
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, στον επιμνημόσυνο λόγο του τόνισε πως με αισθήματα βαθύτατης συγκίνησης και υπέρτατου σεβασμού, αποδίδουμε τον οφειλόμενο φόρο τιμής και ευγνωμοσύνης, στους 13 ήρωες της τραγωδίας της 11ης Ιουλίου του 2011 στο Μαρί.
Των 13 ηρώων, συνέχισε, οι οποίοι προτάσσοντας της δικής τους ζωής το χρέος προς την πατρίδα και την κοινωνία υπεραμύνθηκαν με αυτοθυσία και υψηλό αίσθημα ευθύνης το δημόσιο συμφέρον. Των 13 ηρώων, οι οποίοι μέσα από την απαρασάλευτη προσήλωση που επέδειξαν στο καθήκον που ανέλαβαν υπερασπίστηκαν ταυτόχρονα την τιμή των Σωμάτων Ασφαλείας και της Εθνικής Φρουράς, αλλά και την κοινωνική συνοχή του κράτους.
«Και είναι ακριβώς το θάρρος, η υπευθυνότητα και η συνέπεια που επέδειξαν, που μας υποχρεώνουν να αναλογιστούμε το βαθύτερο νόημα της ζωής και ιδιαίτερα της θυσίας τους, ως ύψιστης έκφρασης φιλοπατρίας και προσφοράς προς τον συνάνθρωπο. Μας υποχρεώνουν, την ίδια στιγμή, να αναλογιστούμε το δικό μας χρέος έναντι της δικής τους θυσίας».
Χρέος το οποίο, πρόσθεσε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, «θέτοντας μας πρωτίστως ενώπιον των ευθυνών που έχουμε απέναντι στους πολίτες, διερμηνεύεται ως υποχρέωση να μην επιτρέψουμε ποτέ ξανά, μέσα από τις αποφάσεις που λαμβάνουμε, να υπάρξουν παρόμοιες τραγωδίες. Ως υποχρέωση να διατηρήσουμε την ετοιμότητα όλων όσοι εργάζονται σε παρόμοιες θέσεις, θωρακίζοντας την απρόσκοπτη και υπό συνθήκες πλήρους ασφάλειας, εκπλήρωση της αποστολής τους. Ταυτόχρονα, η δική τους θυσία μάς καθιστά υπεύθυνους να υπερασπιστούμε το δικαίωμα που έχει ο κάθε πολίτης να νιώθει ασφαλής, να προοδεύει και να ευημερεί σε μία σύγχρονη και ευνομούμενη Πολιτεία».
Επεσήμανε, δε, πως προς την κατεύθυνση αυτή «έχουμε καθήκον να συνεχίσουμε μέσα από την ενότητα και τη συστράτευση δυνάμεων τη μεταρρύθμιση και τον εκσυγχρονισμό των δομών του κράτους. Σεβαστοί συγγενείς των ηρώων, βιώνοντας δέκα χρόνια μετά εντονότερα την απώλεια των δικών σας ανθρώπων, κανένας λόγος δεν είναι αρκετός να απαλύνει τον πόνο και να αποτελέσει για εσάς παρηγοριά».
Συνεχίζοντας, επικαλέστηκε τον Θουκυδίδη και τον Επιτάφιο του Περικλή, στον οποίο έγραψε πως «ευτυχισμένοι μπορεί να θεωρούνται μόνο εκείνοι, στους οποίους έλαχε η μεγίστη τιμή, είτε ένας έντιμος θάνατος είναι αυτή, όπως των τιμωμένων ηρώων, είτε μία έντιμη λύπη, όπως η δική σας. Γιατί η θυσία του Ανδρέα Ιωαννίδη, του Λάμπρου Λάμπρου, του Κλεάνθη Κλεάνθους, του Μιχάλη Ηρακλέους, του Μιλτιάδη Χριστοφόρου, του Χριστάκη Χριστοφόρου, του Αντώνη Χαραλάμπους, του Ανδρέα Παπαδόπουλου, του Γιώργου Γιακουμή, του Βασίλη Κρόκου, του Σπύρου Τταντή, του Παναγιώτη Θεοφίλου, του Αδάμου Αδάμου, των δικών σας ανθρώπων, δεν μπορεί παρά να συνιστά για εσάς τη μέγιστη τιμή. Τιμή για το ήθος, το φρόνιμα και τη συνειδητή επιλογή τους να παραμείνουν πιστοί στις αρχές και τις αξίες που έταξαν να υπηρετούν».
Στάση με την οποία κέρδισαν δικαίως μία θέση στο πάνθεο των ηρώων, υπέδειξε ο Νίκος Αναστασιάδης και η οποία, αποτελώντας παράδειγμα και τον γνώμονα της δικής μας πορείας, θα χαίρει διαχρονικά της υπέρτατης ευγνωμοσύνης και αναγνώρισης ολόκληρης της Πολιτείας και του λαού.
«Όπως έχω πολλές φορές αναφέρει, γνωρίζω ότι κανένα τελετουργικό, καμία τιμή και στήριξη δεν μπορεί να υποκαταστήσει την παρουσία τους. Θέλω, όμως, για ακόμη μία φορά, να σας διαβεβαιώσω ότι ως κράτος, όπως εμπράκτως έχουμε αποδείξει, θα συνεχίσουμε να βρισκόμαστε στο πλευρό σας. Σε αυτόν εδώ τον χώρο του συμβολισμού και της μνήμης, τον χώρο της περισυλλογής και τους χρέους, δεν έχουμε παρά να υποσχεθούμε πως θα υπερασπιστούμε με συνέπεια και συνέχεια την αξία και την ουσία της θυσίας τους. Ας είναι αιωνία η μνήμη τους», κατέληξε.
Ο Δήμος Κερύνειας εκφράζει την ανησυχία του αφού όπως αναφέρει σύμφωνα με την εφημερίδα Halkin Sesi (14/6/2021), η νεκρόπολη που βρίσκεται στο κατεχόμενο Κάρμι και χρονολογείται στην Εποχή του Χαλκού, καταρρέει εξαιτίας της έλλειψης φροντίδας, ενώ ο χώρος είναι εντελώς παραμελημένος.
Επίσης, σημειώνει ότι η Diyalog (14/06/2021) γράφει ότι το αρχαίο λιμάνι της Κερύνειας και τα ιστορικά του μνημεία αφέθηκαν στην τύχη τους. Επίσης, δημοσιεύθηκε στον Τύπο (09/06/2021) η μετατροπή του ιερού ναού του Αποστόλου Λουκά στην κατεχόμενη Λάπηθο, σε σχολή μουσικής και μπαλέτου, εντός της οποίας γίνεται και πολιτική κατήχηση των παιδιών, με φωτογραφίες του Μουσταφά Κεμάλ.
«Στο πλαίσιο αυτών των πολιτιστικών δηλώσεων στις οποίες προβαίνει το τουρκικό κατοχικό καθεστώς, και την στιγμή που επιχειρείται ο εντοπισμός Ελλήνων αγνοουμένων κάτω από πολυκατοικίες στην περιοχή του σταδίου του Γυμναστικού Συλλόγου Πράξανδρος στην Κερύνεια ορισμένοι Κύπριοι επισκέπτονται τα κατεχόμενα για τουριστικούς σκοπούς. Μάλιστα, χωρίς ίχνος ντροπής, το διαφημίζουν στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης λέγοντας εμφαντικά πως οι κάτοικοι στην Καρπασία «στην συντριπτική τους πλειοψηφία είναι Κούρδοι και ζουν από οικογενειακές επιχειρήσεις είτε στο τομέα του τουρισμού είτε στο τομέα τη γεωργίας», προστίθεται.
Είναι πραγματικά αδιανόητο, σημειώνει ο Δήμος Κερύνειας, να υπάρχουν Κύπριοι οι οποίοι έφτασαν σε αυτό το επίπεδο ηθικής κατάπτωσης, ώστε όχι μόνο να προχωρούν ανερυθρίαστα στη διαφήμιση των κατεχομένων αλλά και να παροτρύνουν τους υπόλοιπους σε οικονομική χρηματοδότηση της τουρκικής κατοχής. Θα πρέπει να σημειωθεί πως η συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή, κατοικείται κατά πλειοψηφία από εποίκους, οι οποίοι αποτελούν το σκληρότερο και πιο ακραίο κομμάτι του πληθυσμού στα κατεχόμενα, το οποίο στηρίζει ξεκάθαρα τον Ερσίν Τατάρ.
«Καλούμε την κυπριακή κυβέρνηση να παρέμβει άμεσα και καταλυτικά με σκοπό την ουσιαστική περιθωριοποίηση ανάλογων ενεργειών, οι οποίες μόνο ζημιά προκαλούν στην εθνική ασφάλεια και την οικονομική κατάσταση της χώρας μας», καταλήγει η ανακοίνωση.
Το Δημοτικό Συμβούλιο Λεμεσού, ομόφωνα, αποφάσισε να τιμήσει τους 13 νεκρούς της φονικής έκρηξης στο Μαρί.
Η απόφαση του Δημοτικού Συμβούλιου είναι ένας ελάχιστος φόρος τιμής στους ήρωες με την συμπλήρωση 10 χρόνων από τον θάνατό τους.
Με την απόφαση αυτή θα δοθούν τα ονόματα των πεσόντων σε πάρκα, πλατείες, οδών, κλπ. Μια πρώτη απόφαση είναι το μικρό υπαίθριο θεατράκι στην επίχωση θα ονομαστεί «Θέατρο Ηρώων Χρίστου και Μίλτου Χριστοφόρου».
Η απόδοση τιμής σε ήρωες είναι μια οφειλόμενη διαχρονική επιταγή. Το χρέος μας έναντι των ηρώων θα εκπληρωθεί μόνο με την επανένωση της πατρίδας μας και την απελευθέρωση των σκλαβωμένων εδαφών μας.
Αυτούσια η ομιλία του Υπουργού Άμυνας στα αποκαλυπτήρια της προτομής του Ήρωα.
Είναι με ιδιαίτερη χαρά που αποδέχτηκα την πρόσκληση να παρευρίσκομαι σήμερα μαζί σας εδώ στο Μαρώνι, στην τελετή αποκαλυπτηρίων της προτομής του ηρωικώς πεσόντα Βασίλη Κκολιά, ο οποίος αγωνίστηκε και έπεσε υπέρ βωμών και εστιών γράφοντας με ανεξίτηλα γράμματα το όνομά του στο Πάνθεον των Αθανάτων της Κυπριακής Ελευθερίας.
Μου δίνεται η ευκαιρία να καταθέσω μαζί σας και το δικό μου σεβασμό προς τον Βασίλη, που έδωσε τη ζωή του για την υπεράσπιση της δημοκρατίας και της ελευθερίας της πατρίδας μας, αλλά και προς εκείνους που χάθηκαν στα τραγικά γεγονότα του 1974.
Συγχαίρω θερμά τον Πρόεδρο και τα μέλη του Κοινοτικού Συμβουλίου για την πρωτοβουλία τους για ανέγερση αυτής της προτομής, αλλά και για όλες τις ενέργειές τους, προκειμένου να διατηρήσουν ζωντανή την μνήμη του ήρωα της κοινότητας (Βασίλη Κκολιά).
Η απόδοση τιμής σε ήρωες των αγώνων του λαού μας είναι μια οφειλόμενη διαχρονική επιταγή. Μια πράξη υπόμνησης της μαρτυρικής αγωνιστικής πορείας ενός λαού, που συνεχίζει ακόμα τον αγώνα για τη φυσική και εθνική του επιβίωση.
Ο Βασίλης Κκολιάς γεννήθηκε στις 28 Αυγούστου του 1953. Πριν την έναρξη της τουρκικής εισβολής διέμενε μαζί με τους γονείς του Γιάννη και Μαρία στο Μαραθόβουνο.
Στις 20 Ιουλίου 1974, κατά την έναρξη της εισβολής και μετά από τη γενική επιστράτευση, κλήθηκε ως έφεδρος στην Γ΄ Πυροβολαρχία της 173ης Μοίρας Αντιαρματικού Πυροβολικού, η έδρα της οποίας βρισκόταν στον Καράολο της Αμμοχώστου.
Οι άντρες της Γ’ Πυροβολαρχίας, μαζί και ο Βασίλης, διατάχθηκαν αυθημερόν να μεταβούν στην περιοχή Μιας Μηλιάς – Κουτσοβέντη, όπου ακροβολίστηκαν και πήραν θέσεις μάχης.
Παρέμειναν εκεί καθ΄ όλη τη διάρκεια της πρώτης φάσης της εισβολής, αλλά και όλο το διάστημα που ακολούθησε.
Δύο μέρες πριν τη δεύτερη φάση της εισβολής, πήρε άδεια και επισκέφθηκε τους γονείς του στο Μαραθόβουνο. Αυτή ήταν η τελευταία τους συνάντηση. Κανείς τους δεν φανταζόταν το τι θα ακολουθούσε. Την ίδια μέρα επέστρεψε στη Μονάδα του, σε φυλάκιο το οποίο επάνδρωνε.
Ξημερώματα της 14ης Αυγούστου 1974, αρχίζοντας η δεύτερη φάση της εισβολής, με τα τούρκικα στρατεύματα να επιτίθενται κατά των θέσεων της Εθνικής Φρουράς στην περιοχή Μια Μηλιάς – Κουτσοβέντη – Κυθρέας.
Ακολούθησαν σφοδρές και άνισες μάχες. Ο Τούρκος εισβολέας, χρησιμοποιώντας μεγάλο αριθμό αρμάτων, πολεμική αεροπορία και βαρύ οπλισμό, κατάφερε να διασπάσει την αμυντική γραμμή της Εθνικής Φρουράς. Μη έχοντας άλλη επιλογή δόθηκε διαταγή στις Μονάδες της Εθνικής Φρουράς για οπισθοχώρηση κατά βούληση και προς κάθε κατεύθυνση. Από εκείνη τη στιγμή τα ίχνη του Βασίλη χάθηκαν.
Το 2014 στο πλαίσιο του προγράμματος εκταφών και αναγνώρισης λειψάνων της Διερευνητικής Επιτροπής Αγνοουμένων Κύπρου, μετά από εξετάσεις DNA εντοπίστηκαν τα οστά του Βασίλη σε ομαδικό τάφο στην περιοχή της Μιας Μηλιάς.
Κυρίες και κύριοι,
Η πατρίδα μας διέρχεται αναμφίβολα κρίσιμες στιγμές. Βρισκόμαστε σε μια περίοδο που χαρακτηρίζεται ιδιαίτερα από τις προκλητικές ενέργειες της Τουρκίας και το επικίνδυνο κλίμα που δημιουργούν οι επιθετικές δηλώσεις και η όλη συμπεριφορά της, τόσο εναντίον της Κύπρου όσο και εναντίον της Ελλάδας.
Εργαζόμαστε για τον τερματισμό της κατοχής και την επανένωση της πατρίδας μας, έτσι ώστε να παραδώσουμε στη νέα γενιά μια χώρα απαλλαγμένη από στρατούς κατοχής και διαχωριστικές γραμμές.
Προς αυτήν την κατεύθυνση, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας προ ολίγων μηνών απέστειλε επιστολή προς τους ευρωπαϊκούς θεσμούς και τους ηγέτες των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης τονίζοντας το απαράδεκτο των τουρκικών θέσεων στην άτυπη πενταμερή διάσκεψη στη Γενεύη, οι οποίες δεν συμβάλλουν στη δημιουργία κοινού εδάφους για επανέναρξη των συνομιλιών.
Επίσης, καθιστά σαφές ότι τυχόν εμμονή της Τουρκίας και της τουρκοκυπριακής ηγεσίας στη λύση δύο κρατών, όπως και η δημιουργία νέων τετελεσμένων ή ύπαρξη προκλήσεων, δεν συμβάλλει με κανένα τρόπο στη θετική προσέγγιση της Κύπρου στην επιδιωκόμενη αναβάθμιση των σχέσεων Τουρκίας – ΕΕ.
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με τη σειρά του, πριν 3 εβδομάδες, ζήτησε επίσημα την αναστολή των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας και το σεβασμό στο Διεθνές Δίκαιο και στο Δίκαιο της θάλασσας. Επιβεβαίωσε επίσης ότι, η βάση λύσης του Κυπριακού είναι η Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία σύμφωνα με τα ψηφίσματα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών και του Συμβουλίου Ασφαλείας.
Oι προσπάθειες μας δεν σταματούν εδώ. Συνεχίζουμε τον αγώνα σε όλα τα επίπεδα. Θέλουμε μια Κύπρο ελεύθερη, μια Κύπρο της ειρήνης και της ευημερίας, της δημοκρατίας και της δικαιοσύνης, όπου όλα τα στοιχειώδη ανθρώπινα δικαιώματα θα είναι κατοχυρωμένα και διασφαλισμένα.
Αγαπητές φίλες και φίλοι,
Τα χρόνια περνούν και οι πληγές της Κύπρου μας παραμένουν νωπές και αιμοστάζουσες. Η προτομή του Ήρωα Βασίλη Κκολιά, όπως και κάθε υλική και άυλη υπενθύμιση του αγώνα των ηρώων μας, λειτουργεί ως άφωνο σάλπισμα εγρήγορσης και αγώνα για την ανατροπή των κατοχικών δεδομένων.
Πρέπει να διδαχθούμε από τα λάθη του παρελθόντος, ώστε να αποφύγουμε στο μέλλον τις δύσκολες ατραπούς όπου μας έριξαν και των οποίων οι συνέπειες ακόμα ταλανίζουν το νησί μας.
Το χρέος μας έναντι των ηρώων και των παιδιών μας, θα εκπληρωθεί μόνο με την επανένωση της πατρίδας μας και την απελευθέρωση των σκλαβωμένων εδαφών μας.
Εδώ είναι που τελικά θα μας κρίνει η ιστορία και εδώ είναι που θα μας κρίνουν οι νεκροί μας και οι μελλοντικές γενιές.
Αιωνία ας είναι η μνήμη του Βασίλη Κκολιά και των άλλων ηρώων μας.
Σας ευχαριστώ.
Όλες τις λεπτομέρειες για το πώς έδωσε την εντολή για τη δολοφονία του Σολωμού Σολωμού στις 14 Αυγούστου 1996, ομολόγησε ο τότε διοικητής του τουρκικού στρατού στα κατεχόμενα Χασάν Κουντακτσί με δηλώσεις του στην τουρκική εφημερίδα Σοζτζού.
Ο Χασάν Κουντακτσί με αφορμή την υπόθεση του αρχιμαφιόζου Σεντάτ Πέκερ, επιβεβαίωσε στην εφημερίδα ότι είχε σύντομη συνάντηση με τον Κορκούτ Εκέν, αλλά δεν ασχολήθηκε πολύ μαζί του γιατί είχε να αντιμετωπίσει τα γεγονότα με τους μοτοσικλετιστές. Παραδέχεται δε χωρίς αναστολές ότι εκείνος έδωσε την εντολή για τη δολοφονία του Σολωμού Σολωμού με ένα νεύμα που έκανε με το χέρι του.
Ο Χασάν Κουντακτσί, ο διοικητής των Ειδικών Δυνάμεων τουρκικού στρατού στα κατεχόμενα τότε, δήλωσε στη Σοζτζού ότι αγαπούσε τον Κορκούτ Εκέν και γνώριζε τον ηρωισμό του. Εκείνη την εποχή είχε έρθει στην Κύπρο ο Κορκούτ Εκέν και είχε μια σύντομη συνάντηση μαζί του. “Εκείνες τις μέρες ετοιμαζόμασταν περισσότερο για μια εξωτερική απειλή εναντίον της ‘τδβκ’. Υπήρχαν στοιχεία της τρομοκρατική οργάνωσης που διέρρεαν από την περιοχή της Λεύκας. Δεν μπορούσαμε να ασχοληθούμε περισσότερο μαζί του λόγω της εξωτερικής απειλής. Ο Κορκούτ Εκέν ήρθε στην ‘τδβκ’. Είχα μια σύντομη συνάντηση μαζί του”, είπε ο Χασάν Κουντακτσί.
Αναφέρει ότι υπήρχαν εκκλήσεις της Ελλάδας και της ε/κ πλευράς για συγκέντρωση 8 χιλιάδων μοτοσικλετιστών. “Εμείς επικεντρωθήκαμε σε αυτό, προετοιμαζόμασταν για τα μέτρα που θα λαμβάναμε. Επειδή εκτιμούσαμε ότι αυτά τα άτομα με ισχυρές μηχανές θα μπορούσαν να περάσουν από όλες τις πλευρές, λαμβάναμε αναλόγως τα μέτρα μας. Δήλωναν ότι ήταν άοπλοι και θα περνούσαν την πράσινη γραμμή, φτάνοντας στην Κερύνεια. Μάλιστα ήθελαν να με δουν για να τους επιτρέψω να περάσουν. Τους είπα ότι θα ήμουν ενάντια να περάσουν τα σύνορα. Οι μοτοσυκλετιστές είχαν τον αέρα του ‘εμείς δεν αναγνωρίζουμε κανέναν’. Ενώ υπήρχε τέτοια απειλή δεν μας απασχολούσε τίποτε άλλο. Όλοι είχαν το καθήκον τους. Βοηθήσαμε επίσης τη Διοίκηση των Δυνάμεων Ασφαλείας όσο χρειάστηκε”, ανέφερε.
Ο Χασάν Κουντακτσί είπε ότι είχε δώσει τις απαραίτητες οδηγίες στις αρμόδιες μονάδες για το τι να κάνουν εναντίον εκείνων που προσπάθησαν να διασχίσουν τα “σύνορα”, ειδικά εκείνων που προσπάθησαν να κατεβάσουν την τουρκική σημαία. “Όταν σήκωσα το χέρι μου, ήταν ξεκάθαρο ποιος θα έκανε τι. Ο Ντενκτάς ήρθε επίσης εκείνη την ημέρα. Ο Ντενκτάς μου έλεγε επίσης για τις προηγούμενες εμπειρίες του και του έκανα μερικές ερωτήσεις. Η ημερομηνία ήταν 14 Αυγούστου 1996. Το άτομο που διέσχισε το συρματόπλεγμα και ανέβηκε στον πόλο στον οποίο βρισκόταν η σημαία μας, που απέχει 15 μέτρα από τα σύνορα, ήθελε να κατεβάσει τη σημαία μας. Τον προειδοποιήσαμε τρεις φορές. Το αγνόησε. Έδωσα οριστική εντολή στον διοικητή της περιοχής. Ήταν ξεκάθαρο τι θα έκανε με ποιο σύνθημα. Σήκωσα το χέρι μου και έδωσα σύνθημα ‘χτύπα’. Εάν κατέβει η σημαία εμείς δεν μπορούμε να σταματήσουμε εκεί. Δεν θέλω να είμαι ο διοικητής που έχει αφήσει τη σημαία να κατέβει. Είμαι ένας άνθρωπος που είμαι έτοιμος να πεθάνω για τη σημαία, που σέβεται τη σημαία. Είναι άοπλος, είναι δυνατόν; 8 χιλιάδες μοτοσυκλετιστές θα περάσουν τα σύνορα και θα πάνε στην Κερύνεια. Θα κατεβάσουν τη σημαία μας στην Κερύνεια, θα ψάλλουν τον ελληνικό ύμνο στην Κερύνεια και θα φύγουν και εμείς θα παρακολουθούμε!”, ομολόγησε κυνικά ο Κουντακτσί.
Ο Χασάν Κουντακτσί είχε διοριστεί στη διοίκηση του τουρκικού στρατού στα κατεχόμενα στις 20 Αυγούστου 1995 αφού είχε ολοκληρώσει τη θητεία του στην επιχείρηση στο βόρειο Ιράκ. “Ήξερα τους περισσότερους δημοσιογράφους αλλά ποτέ δεν είχα συναντηθεί με τον κ. Κουτλού. Ο διοικητής των δυνάμεων ασφαλείας μου είχε εργαστεί για να διαλευκανθεί η δολοφονία. Ο δολοφόνος ή οι δολοφόνοι δεν μπορούσαν να βρεθούν με τα μέσα εκείνης της εποχής”, δήλωσε.
Η Ίντερπολ έχει εκδώσει κόκκινο δελτίο για τη σύλληψη του Χασάν Κουντακτσί για τη δολοφονία του Σολωμού Σολωμού και από τότε δεν ταξίδεψε στο εξωτερικό.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η Europa Nostra ανακοίνωσαν τους νικητές για το 2021 των Βραβείων European Heritage Awards / Europa Nostra Awards. Ανάμεσα στους βραβευθέντες και η δικοινοτική Τεχνική Επιτροπή για την Πολιτιστική Κληρονομιά, στην οποία έχει απονεμηθεί το βραβείο «Προσφοράς για την Πολιτιστική Κληρονομιά». Η Τεχνική Επιτροπή για την Πολιτιστική Κληρονομιά, στα 13 χρόνια ύπαρξής της, έχει συντηρήσει περισσότερα από 70 μνημεία μεγάλης ιστορικής, αρχαιολογικής, θρησκευτικής και κοινωνικής σημασίας.Περισσότερα από 50 μνημεία προγραμματίζεται να υλοποιηθούν την επόμενη τριετία. Το βραβείο αποτελεί ηθική επιβράβευση της προσήλωσης των μελών της Τεχνικής Επιτροπής, τόσο στην προσπάθεια διάσωσης της πολιτιστικής κληρονομιάς της Κύπρου, όσο και στη δημιουργία κλίματος εμπιστοσύνης και συνεννόησης ανάμεσα στις δύο Κοινότητες της Κύπρου. Η προσπάθεια αυτή δε θα μπορούσε, όμως, να καταστεί εφικτή χωρίς την ανεκτίμητης αξίας συνδρομή και στήριξη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της UNDP, του δικοινοτικού, για τεχνικά ζητήματα, Συμβουλευτικού Σώματος και δεκάδων συμπατριωτών μας που υπό την επαγγελματική τους ιδιότητα συνέβαλαν και συμβάλλουν σε αυτή την προσπάθεια. Η Τεχνική Επιτροπή Πολιτιστικής Κληρονομιάς εξέφρασε τη βούληση του Κυπριακού Λαού, Ελληνοκυπρίων, Τουρκοκυπρίων, Μαρωνιτών, Αρμενίων και Λατίνων για συντονισμένη δράση διάσωσης της πολιτιστικής κληρονομιάς που μας παρέδωσαν οι αιώνες και η ιστορία της Κύπρου.
Πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 23 Μαΐου στο Δημοτικό Θέατρο Ύψωνα στη Λεμεσό μια πολύ ενδιαφέρουσα ημερίδα για θέματα Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς. Η ημερίδα διοργανώθηκε από τον Δήμο Ύψωνα και την Κυπριακή Επιτροπή Διεθνούς Οργανισμού Λαϊκού Πολιτισμού και σε αυτή συμμετείχε ο Δήμος Καραβά, παρουσιάζοντας την παραδοσιακή δαντέλα φερβολιτέ, στοιχείο της Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Κύπρου από το 2016. Το πρόγραμμα της εκδήλωσης περιλάμβανε μεταξύ άλλων χαιρετισμούς από τους δημάρχους Ύψωνα και Καραβά, Παντελή Γεωργίου και Νίκο Χατζηστεφάνου αντίστοιχα, καθώς και ομιλία για την Καραβιώτικη δαντέλα φερβολιτέ από την Καραβιώτισσα φιλόλογο-ερευνήτρια Πίτσα Πρωτοπαπά. Ακολούθησε καλλιτεχνικό πρόγραμμα με τον Μιχάλη Ττερλικκά.
Στον προθάλαμο του Δημοτικού Θεάτρου, ο Δήμος Καραβά παρουσίασε μια πλούσια έκθεση δαντέλας φερβολιτέ, ενώ τεχνίτριες επιδείκνυαν την τέχνη κατασκευής της ξεχωριστής αυτής δαντέλας. Ιδιαίτερη παρουσία, η εκπαιδεύτρια φερβολιτέ Νούλα Στυλιανού με τη μητέρα της Μαρούλα. Το παρών τους στην ημερίδα έδωσαν, μεταξύ άλλων, ο Δημοτικός Σύμβουλος Καραβά Πανίκος Μανώλη και ο Κοινοτάρχης Έξω Γειτονιάς Πανίκος Στυλιανού.
Με μια ανάρτηση του στη προσωπική του σελίδα ο Πρόεδρος του Συμβουλίου Νεολαίας Κύπρου εξομολογείται πως περνά τις μέρες μακριά από τα αγαπημένα του πρόσωπα αφού βρέθηκε θετικός στον ιό. Πιο κάτω η ανάρτηση του αυτουσια :
02 Μαΐου 2021. Κυριακή του Πάσχα. Κατεχόμενος Κορμακίτης. Αννέττα Μ. Αραούζου. Εγκλωβισμένη. Ετών 85. Ογδόντα πέντε. Για μόλις δεύτερη φορά στην ζωή της η γιαγιά μου περνά ακόμη ένα Πάσχα μόνη της. Μακρυά από τα παιδιά της, τα εγγόνια της, τα δισέγγονα της, τα αδέλφια της. Μόνη της εδώ και 14 μήνες. Όλοι μας πάντα ευχόμαστε οι δικοί μας άνθρωποι να περάσουν τα τελευταία χρόνια της ζωής τους χαρούμενα, με την οικογένεια τους, χωρίς πόνο, χωρίς λύπη. Ειδικά αυτές τις μέρες. Η δική μου η γιαγιά όμως όχι. Όπως και όλοι οι εγκλωβισμένοι του Κορμακίτη, της Καρπάσιας, του Ριζοκάρπασου. Οι μοναδικοί εν ζωή Κύπριοι ήρωες και ηρωίδες. Μόνοι τους. Ξεχασμένοι. Από όλους. Από τους εντός και εκτός της κοινότητας. Από το κράτος, από την ηγεσία της κοινότητας, από την πολιτική ηγεσία της χώρας, από τη διεθνής κοινότητα. Δεν τους άξιζε αυτή η μεταχείριση. Μετά από τόσες θυσίες, μετά από πόλεμο και εγκλωβισμό, οι εγκλωβισμένοι βιώνουν ακόμη μια δυσκολία και κανείς δεν κάνει τίποτα απολύτως. Μόνοι τους στο χωριό τους καρτερούν τη δική τους Ανάσταση. Που θα τους ενώσει ξανά με την οικογένεια τους. Καρτερούν να θυμηθεί κάποιος ότι είναι και αυτοί άνθρωποι και έχουν δικαιώματα. Πόσο εύκολο να το λέμε. Ανθρώπινα δικαιώματα. Και πόσο δύσκολο να τα υπερασπιζόμαστε. Ή επιλεκτικά να τα θυμόμαστε. Είναι και η δική μου δεύτερη φορά που κάνω Πάσχα στη Λευκωσία. Μακρυά από τη γιαγιά μου. Φέτος το Πάσχα με βρήκε θετικό στον ιό και ομολογώ ότι το περνώ πιο δύσκολα από ό,τι φανταζόμουνα. Ωστόσο στις προσευχές μου αυτές τις Άγιες Μέρες είναι μόνο η γιαγιά μου. Θέλω να είναι καλά, να αντέξει, να είναι γερή και δυνατή μέχρι να ανταμωθούμε ξανά. Μέχρι να φιλοτιμηθεί κάποιος να παλέψει για τα δικαιώματα των εγκλωβισμένων και των δικών τους. Εγκλωβισμένοι. Οι ξεχασμένοι της πανδημίας. Τα πρώτα θύματα της διχοτόμησης.Εύχομαι να μην ζήσει κανείς αυτό που ζούμε εμείς. Εύχομαι να μην ξαναζήσουμε Πάσχα μακρυά τους. Εύχομαι η Ανάσταση του Κυρίου να φέρει ανάσταση στα μυαλά όλων μας. Να ενώσει τούντον τόπο. Και να μας δώσει σοφία και νου για το που θα βάλουμε το σταυρό μας στο τέλος του μήνα στην κάλπη. Εύχομαι αυτοί που μας ξέχασαν, εντός και εκτός κοινότητας, να πάρουν τις απαντήσεις τους. Καλή Ανάσταση σε όλους.Για εμάς η Ανάσταση αργεί πολύ να έρτει.