«Μέρα Μαγιού μου μίσεψες μέρα Μαγιού σε χάνω»: Η αληθινή ιστορία πίσω απ’ τον Επιτάφιο
Το μοιρολόι που έγραψε ο Γιάννης Ρίτσος: «Μέρα Μαγιού μου μίσεψες μέρα Μαγιού σε χάνω, άνοιξη γιε που αγάπαγες κι ανέβαινες απάνω», είναι αφιερωμένο στο θρήνο της μάνας πάνω από το άψυχο κορμί του γιου της στα γεγονότα της πρωτομαγιάτικης γενικής απεργίας που συγκλόνισε για ημέρες τη Θεσσαλονίκη.
Τι είχε συμβεί;
Τον Μάιο του 1936 οι καπνεργάτες της Θεσσαλονίκης προχωρούσαν σε απεργία ζητώντας αύξηση των ημερομισθίων τους. Πολύ σύντομα και άλλα εργατικά συνδικάτα ενώθηκαν μαζί τους, αποκτώντας έτσι η απεργία πανεργατικό χαρακτήρα. Οι αστυνομικές αρχές απαγόρευαν στην πορεία των εργατών να πλησιάσει στο κτίριο διοίκησης της πόλης. Ο λαός της Θεσσαλονίκης ξεσηκώθηκε και η απεργία απέκτησε χαρακτήρα εξέγερσης. Τα επεισόδια ξεκίνησαν από τη συμβολή των οδών Βενιζέλου και Εγνατίας, όπου το συνδικάτο των αυτοκινητιστών είχε στήσει οδόφραγμα. Οι αυτοκινητιστές προσπάθησαν να απελευθερώσουν συνάδελφό τους που είχε συλληφθεί και η χωροφυλακή απάντησε με πυροβολισμούς. Σκοτώθηκε ο Τάσος Τούσης. Ο νεκρός μεταφέρεται πάνω σε μια πόρτα από διαδηλωτές που κατευθύνονται προς το Διοικητήριο και οι ταραχές γενικεύονται.

Την επόμενη ημέρα δημοσιεύεται στην εφημερίδα Ριζοσπάστης η εικόνα της μάνας του διαδηλωτή Τάσου Τούση, που θρηνεί πάνω από το άψυχο σώμα του γιου της. Ο Γιάννης Ρίτσος βρισκόταν στη σοφίτα του, της οδού Μεθώνης, όταν είδε τη φωτογραφία από την εμπνεύστηκε ξεκινώντας να γράφει τους πρώτους στίχους από τον «Επιτάφιο». Σε 3 μέρες γράφει 14 από τα 20 συνολικά ποιήματα και δημοσιεύει 3 από αυτά στο φύλλο της εφημερίδας του Ριζοσπάστη στις 12 Μαΐου.
Επιτάφιος
Γιέ μου, σπλάχνο των σπλάχνων μου, καρδούλα της καρδιάς μου,
πουλάκι της φτωχειάς αυλής, ανθέ της ερημιάς μου,
Πως κλείσαν τα ματάκια σου και δε θωρείς που κλαίω
και δε σαλεύεις, δε γροικάς τα που πικρά σου λέω;
Γιόκα μου, εσύ που γιάτρευες κάθε παράπονό μου,
που μάντευες τι πέρναγα κάτου απ᾿ το τσίνορό μου,
Τώρα δε με παρηγοράς και δε μου βγάζεις άχνα
και δε μαντεύεις τις πληγές που τρώνε μου τα σπλάχνα;
Πουλί μου, εσὺ που μούφερνες νεράκι στὴν παλάμη
πως δε θωρείς που δέρνουμαι και τρέμω σαν καλάμι;
Στη στράτα εδώ καταμεσὶς τ᾿ άσπρα μαλλιά μου λύνω
και σου σκεπάζω της μορφής το μαραμένο κρίνο.
Φιλώ το παγωμένο σου χειλάκι που σωπαίνει
κ’ είναι σα να μου θύμωσε καὶ σφαλιγμένο μένει.
Δε μου μιλεῖς κ’ η δόλια εγὼ τον κόρφο, δες, ἀνοίγω
και στα βυζιὰ που βύζαξες τα νύχια, γιε μου, μπήγω.
VI
Μέρα Μαγιού μου μίσεψες, μέρα Μαγιού σε χάνω,
άνοιξη, γιε, που αγάπαγες κι ανέβαινες απάνω
Στο λιακωτό και κοίταζες και δίχως να χορταίνεις
άρμεγες με τα μάτια σου το φως της οικουμένης
Και με το δάχτυλο απλωτό μου τάδειχνες ένα-ένα
τα όσα γλυκά, τα όσα καλά κι αχνά και ροδισμένα
Και μούδειχνες τη θάλασσα να φέγγει πέρα, λάδι,
και τα δεντρά και τα βουνά στο γαλανό μαγνάδι
Και τα μικρά και τα φτωχά, πουλιά, μερμήγκια, θάμνα,
κι αυτές τις διαμαντόπετρες που ίδρωνε δίπλα η στάμνα.
Μα, γιόκα μου, κι αν μούδειχνες τ’ αστέρια και τα πλάτια,
τάβλεπα εγώ πιο λαμπερά στα θαλασσιά σου μάτια.
Και μου ιστορούσες με φωνή γλυκειά, ζεστή κι αντρίκια
τόσα όσα μήτε του γιαλού δε φτάνουν τα χαλίκια.
Και μούλεες, γιε, πως όλ’ αυτά τα ωραία θάναι δικά μας,
και τώρα εσβήστης κ’ έσβησε το φέγγος κ’ η φωτιά μας.

Το έργο του Ρίτσου λογοκρίνεται έντονα από τοπικές αρχές αλλά και τους πολιτικούς. Στις 8/6/1936 ο «Επιτάφιος» κυκλοφορεί σε 10.000 αντίτυπα, ενώ το εξώφυλλο του βιβλίου επιμελείται ο χαράκτης Λυδάκης. Η έκδοση προκαλεί έντονες αντιδράσεις από τη δικτατορία Μεταξά οι οποίες και οδηγούν στην πυρά πληθώρα αντιγράφων. Ο Ρίτσος αφού επιστρέφει από την εξορία αναδημοσιεύει τα έργα του και στέλνει τον “Επιτάφιο” στον Μίκη Θεοδωράκη με την αφιέρωση «το βιβλίο τούτο κάηκε από τον Μεταξά στα 1938 κάτω από τους Στύλους του Ολυμπίου Διός». Ο συνθέτης μελοποιεί τμήμα του έργου στο αυτοκίνητό του, στέλνει την μουσική σύνθεση στον Μάνο Χατζιδάκι, το Γιάννη Ρίτσο και τον Βύρωνα Σάμιο. Ο Χατζιδάκις ηχογραφεί την πρώτη λυρική έκδοση με τη φωνή της Νάνας Μούσχουρη. Το αποτέλεσμα δεν ικανοποιεί το Γιάννη Ρίτσο αλλά και τον ίδιο τον Μίκη Θεοδωράκη που βρίσκει τελικά στο πρόσωπο του Γρηγόρη Μπιθικώτση τον τέλειο εκφραστή.
Μουσική και συζήτηση του Μίκη Θεοδωράκη με το Γιάννη Ρίτσο για την ιστορία του έργου.
Oλα τα Μουσεία, Αρχαιολογικοί Χώροι και Αρχαία Μνημεία θα παραμείνουν κλειστά για το κοινό από τις 26 Απριλίου 2021 μέχρι τις 9 Μαΐου 2021, στο πλαίσιο των μέτρων προστασίας που λαμβάνονται ενάντια στην εξάπλωση του κορονωϊού.
Ανακοίνωση από το Τμήμα Αρχαιοτήτων αναφέρει ότι το κλείσιμο των πιο πάνω χώρων καθίσταται αναγκαίο σύμφωνα και με τις σχετικές αποφάσεις του Υπουργικού Συμβουλίου (Περί Λοιμοκαθάρσεως Διάταγμα Αρ. 14 του 2021).
Το Τμήμα Αρχαιοτήτων εκφράζει τη λύπη του για την ταλαιπωρία που θα υποστεί το κοινό.
Το φετινό πρόγραμμα του Διεθνούς Φεστιβάλ ΚΥΠΡΙΑ διαμορφώθηκε αφού μελετήθηκαν σε βάθος και οι 197 προτάσεις που υποβλήθηκαν από 27 περίπου χώρες και έχοντας υπόψη τις ιδιάζουσες συνθήκες που επικρατούν λόγω της πανδημίας.
Ειδικά φέτος δόθηκε μεγαλύτερη σημασία σε εντόπιες παραγωγές για στήριξη των καλλιτεχνών που διαβιούν στη Κύπρο.
Το πρόγραμμα περιλαμβάνει 15 συνολικά παραγωγές και έχει ως εξής:
ΘΕΑΤΡΟ
- ΡΟΟΥΖ (ΚΥΠΡΟΣ – ΕΛΛΑΔΑ), του Μάρτιν Σέρμαν με τη Δέσποινα Μπεμπεδέλη και σε σκηνοθεσία του Νίκου Καραγέωργου
- ΒΑΒΥΛΩΝΙΑ (ΕΛΛΑΔΑ), του Δ. Βυζάντιου σε σκηνοθεσία του Κώστα Τσιάνου
- ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ (Οι Μούσες που Αγάπησα) (ΕΛΛΑΔΑ), του Γρηγόρη Βαλτινού και με τον ίδιο επί σκηνής.
- ΜΠΑΣΚΕΡΒΙΛ (ΕΝΑ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΣΕΡΛΟΚ ΧΟΛΜΣ) (ΚΥΠΡΟΣ) του Ken Ludwig σε σκηνοθεσία Ανδρέα Αραούζου
ΜΟΥΣΙΚΗ
- ENCARDIA VS SALENTO (ΙΤΑΛΙΑ – ΕΛΛΑΔΑ), συναυλία με μουσική του Ελληνόφωνου Ιταλικού Νότου
- Η ΜΑΓΕΙΑ ΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΤΟΥ ΣΙΝΕΜΑ – (ΕΛΛΑΔΑ), μελωδίες του κινηματογράφου με την ορχήστρα της ΕΡΤ
- HISTORIA DE UN AMOR (ΚΥΠΡΟΣ), με τη Βάκια Σταύρου και το Μανώλη Νεοφύτου
- ΑΠΟ ΤΟ SWING ΣΤΗΝ BEBOP (ΚΥΠΡΟΣ – ΙΣΡΑΗΛ) με το Τρίο Δημήτρης Μίαρης και τον διάσημο Ισραηλινό σολίστα Ofer Landsberg
- PROTEST SONGS (ΚΥΠΡΟΣ), τραγούδια διαμαρτυρίας από όλο τον κόσμο με τo φωνητικό σύνολο Convocanti και τις Arda και Nama Dama
ΧΟΡΟΣ
- ΣΑΛΕΜΑ (ΕΛΛΑΔΑ), η τελευταία δημιουργία του παγκοσμίου φήμης χορογράφου Αντώνη Φωνιαδάκη
ΟΠΕΡΑ
- ΑΡΓΟΣ ΣΙΔΗΡΟΣ (ΚΥΠΡΟΣ), του Άντη Σκορδή, συμπαραγωγή Διεθνούς Φεστιβάλ ΚΥΠΡΙΑ και Συμφωνικής Ορχήστρας Κύπρου
- ΤΡΕΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ (ΚΥΠΡΟΣ – UK), του Βάσου Αργυρίδη με την σοπράνο Κατερίνα Μηνά
ΠΑΙΔΙΚΟ
- ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΦΟΡΕΜΑ ΤΗΣ ΣΑΒΕΛ (ΚΥΠΡΟΣ), της Μαρίνας Μιχαηλίδου – Καδή σε σκηνοθεσία Νίκου Νικολαίδη
ΑΝΟΙΚΤΕΣ
- TUTTI IN VALIGIA (ΙΤΑΛΙΑ), θέατρο δρόμου με τον Luigi Ciotta
- PISSOURIN (ΚΥΠΡΟΣ), συναυλία με τους πολυβραβευμένους Monsieur Doumani
Λεπτομέρειες για τις ημερομηνίες και τους χώρους διεξαγωγής των παραστάσεων θα ανακοινωθούν αργότερα.
Με 27 έργα χαρακτικής άνοιξε στο Δημοτικό Μουσείο Χαρακτικής Χαμπή στη Λευκωσία, η έκθεση «Η χαρακτική ως κοινωνικό σχόλιο».
Η έκθεση είναι αφιερωμένη στη μνήμη της ιστορικού Τέχνης Νέλλης Κυριαζή, η οποία είχε επιμεληθεί τη μεγάλη έκθεση «Η χαρακτική ως κοινωνικό σχόλιο», στην Αθήνα το 2018.
Τα έργα προέρχονται από τη συλλογή του Μουσείου Χαρακτικής Χαμπή – Κύπρος, του Κέντρου Χαρακτικής Αθηνών – Pandolfini και Σιατερλή – Ελλάδα, και του Museo Civico delle Cappuccine di Bagnacavallo – Ιταλία. Συμμετέχουν με χαρακτικά τους οι καλλιτέχνες: Ιωάννης Αντωνόπουλος, Μιχάλης Αρφαράς, Silvano Barducci, Λευτέρης Βελέτζας, Αριστείδης Βλάσσης, Onorio Bravi, Μανώλης Γιανναδάκης, Marisa Zattini, Νίκος Κασκούρας, Γιώργος Κυπρής, Αναστασία Κωνσταντάκου, Βαλεντίνη Μαυροδόγλου, Κυριάκος Μορταράκος, Λάμπρος Ορφανός, Pino Pandolfini, Σπυριδούλα Πολίτη, Δήμητρα Σιατερλή, Γιάννης Στεφανάκης, Γιώργος Τσακίρης, Φλοράνς Χρηστάκη, Ξενής Σαχίνης, Ελένη Παναγίδου, Στέλιος Στυλιανού, Χαμπής, Παναγιώτης Λάρκος, Salvador Pizarro, Χαράλαμπος Κρασιάς.
Η περιοδική αυτή έκθεση με σύγχρονους χαράκτες του 21ου αιώνα, συντρέχει με την ετήσια έκθεση του Δημοτικού Μουσείου Χαρακτικής Χαμπή, «Οι Παραδοσιακές Τεχνικές της Χαρακτικής». Στην ετήσια έκθεση εκτίθενται 50 έργα της συλλογής του Μουσείου, από τον 16ο αιώνα μέχρι σήμερα. Επεξηγηματικά κείμενα βοηθούν τον επισκέπτη να κατανοήσει την πολύμορφη διάσταση της χαρακτικής, χάρη στις πολλές μεθόδους των τριών βασικών παραδοσιακών τεχνικών της.
Η Νέλλη Κυριαζή που επιμελήθηκε την ομώνυμη έκθεση στην Αθήνα πριν τρία χρόνια, έγραψε: «Η έκθεση “H χαρακτική ως κοινωνικό σχόλιο” που συσπειρώνει καλλιτέχνες από διαφορετικές χώρες, με ανόμοια “εθνικά” βιώματα και κοινωνική “ιστορία”, παρουσιάζεται απολύτως συμβατή ως προς το περιεχόμενο και τους στόχους της με την ίδια την ουσία, την υπόσταση και τον επικοινωνιακό δυναμισμό της χαρακτικής τέχνης, αποκωδικοποιώντας ανησυχίες, θέσεις και προβληματισμούς, άλλοτε με τον εξόφθαλμο σαρκασμό και τη σάτιρα, άλλοτε με περισσότερο χαμηλόφωνες προσεγγίσεις ή αναγωγές».
Η Δήμητρα Σιατερλή του Κέντρου Χαρακτικής Αθηνών, επισημαίνει επίσης ότι οι πολλοί σημαντικοί καλλιτέχνες που συμμετέχουν την ίδια έκθεση, από χώρες με διαφορετικά βιώματα και ιστορία, «καταγράφουν τις ανησυχίες, θέσεις και προβληματισμούς τους, άλλοτε με σαρκασμό και σάτιρα, άλλοτε με περισσότερο έμμεσες προσεγγίσεις». Τονίζει δε πως η Χαρακτική «ιστορικά, από τη γέννησή της μέχρι σήμερα, σε κάθε κοινωνικό πλαίσιο που λειτούργησε, ενεργοποίησε, συνάμα με τη διάχυση της πληροφορίας και της γνώσης, το κριτικό πνεύμα με την καθαρότητα του μηνύματος που κουβαλούσε. Η ιδιότητα της πολλαπλότητας, που χαρακτηρίζει και την αναγκαιότητα της γέννησης της Χαρακτικής, την ανάδειξε σε ένα άριστο εργαλείο κοινωνικής προόδου και εξέλιξης. Συγχρόνως, η Χαρακτική γίνεται ένα εργαλείο αμφισβήτησης και κοινωνικής κριτικής στα χέρια και στη δούλεψη πολύ άξιων εικαστικών. Έγινε εργαλείο αντίστασης και κοινωνικής διαμαρτυρίας σε χαλεπούς καιρούς. Βρέθηκε στη διάθεση των πολλών καθημερινών απλών ανθρώπων, γιατί κατάφερε να υπάρξει ως Τέχνη σε πολλά πρωτότυπα αντίτυπα: πολλά έργα σε πολλά χέρια».
* Λευκωσία, Δημοτικό Μουσείο Χαρακτικής Χαμπή, μέχρι τις 14 Αυγούστου 2021, Τρίτη μέχρι Κυριακή 10:00-16:00.
To ποσό των €680 χιλιάδων ζητά η Altamira για την πώληση ενός παραδοσιακού ξενοδοχείου στο χωριό Καλοπαναγιώτης στην επαρχία Λευκωσίας.
Το ξενοδοχείο βρίσκεται σε απόσταση 250 μέτρων νότια του κέντρου του χωριού και 200 μέτρα νοτιοδυτικά της γραφικής εκκλησίας του Αγίου Ιωάννη του Λαμπαδιστή.
Το ξενοδοχείο αποτελείται από 12 δωμάτια και έχει κατασκευαστεί και ανεγερθεί με παραδοσιακή αρχιτεκτονική και υλικά.
Επίσης, αποτελείται από ένα ενιαίο χώρο με αίθουσα υποδοχής και καθιστικό, ένα γραφείο, μία αίθουσα προγεύματος, μία κουζίνα, δύο κοινόχρηστες τουαλέτες, μία λινοθήκη, τέσσερις αποθήκες, λεβητοστάσιο και πλακόστρωτη εσωτερική αυλή.
Η έκταση των εσωτερικών χώρων είναι περίπου 690 τ.μ. και οι καλυμμένες βεράντες είναι περίπου 120 τ.μ.
Το ακίνητο θεωρείται ιδανική επιλογή για επένδυση σε ένα μικρό ξενοδοχείο με έμφαση στον αγροτουρισμό και προσφέρεται για ξεκούραστες αποδράσεις από τις πόλεις.
Το NiMAC [Δημοτικό Κέντρο Τεχνών Λευκωσίας, Συνεργασία: Ίδρυμα Πιερίδη] ξεκινά τον Απρίλιο 2021 το πρώτο Πρόγραμμα Φιλοξενίας στο Θέατρο Πόλης ΟΠΑΠ που αφορά στις παραστατικές και ζωντανές τέχνες.
Το πρόγραμμα θα παρουσιάσει επτά καλλιτέχνες και καλλιτεχνικές ομάδες των οποίων οι αιτήσεις επιλέγηκαν μέσα από τη διαδικασία του ανοικτού καλέσματος που ανακοινώθηκε τον περασμένο Φεβρουάριο.
Οι προτάσεις που θα παρουσιαστούν στον χώρο του Θεάτρου Πόλης ΟΠΑΠ αφορούν καλλιτεχνική έρευνα, καθώς και παρουσιάσεις κατά την περίοδο Απριλίου – Νοεμβρίου 2021.
Στόχος του προγράμματος φιλοξενίας είναι τόσο η σύνδεση της πόλης με το κοινό όσο και η προβολή σε αυτό νέων αλλά και γνωστών καλλιτεχνών και καλλιτεχνικών ομάδων από τον χώρο των παραστατικών και ζωντανών τεχνών. Το πρόγραμμα φιλοξενίας επικεντρώνεται στην υποστήριξη των συμμετεχόντων κατά την περίοδο διεξαγωγής της έρευνας των επιλεγμένων πρότζεκτ.
Ως μέρος του προγράμματος, οι υποψήφιοι που έχουν επιλεγεί καλούνται να διοργανώσουν και να παρουσιάσουν δημόσιες εκδηλώσεις, οι οποίες θα ανακοινώνονται σταδιακά.
Επιλεγμένα πρότζεκτ:
enacttheatre: Ερευνα γύρω από την Ανθολογία Spoon River του Έντγκαρ Λη Μάστερς | Ομάδα Γιασεμίν: Double Act (Διπλή πράξη) | Γεωργία Ανδρέου: Σκέψεις | Physical Plastic theatre project – Γιάννης Χριστοφίδης και Kestrel Leah: Touch(ed | Ανδρέας Κέντης & Claudia Bruno: Just a Bottle? | Κυριακή Κώστα: Head and Hand – Foun[d]ain | Santa Semeli and the Monks: Έρευνα για μουσικές παρουσιάσεις
Ξεκίνησε σήμερα η υπαίθρια έκθεση με τίτλο«Η Ιστορία έχει πρόσωπο» για τα 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση στο ιστορικό κέντρο της παλιάς Λευκωσίας. Μια ξεχωριστή έκθεση μνήμης και τιμής στους ήρωες του 1821 διοργανώνει ο Δήμος Λευκωσίας, το Πολιτιστικό Ίδρυμα της Τράπεζας Κύπρου και το Ίδρυμα Σύλβιας Ιωάννου, στο πλαίσιο των εορτασμών για τα 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση. Δύο αιώνες μετά την εθνική παλιγγενεσία, στο ιστορικό κέντρο της παλιάς Λευκωσίας – κατά μήκος των πεζοδρόμων Λήδρας και Ονασαγόρου, Πλατεία Φανερωμένης, Πολιτιστικό Ίδρυμα Τράπεζας Κύπρου – φιλοξενείται μια εντυπωσιακή υπαίθρια ανοικτή έκθεση που φέρνει στο προσκήνιο τους ανθρώπους που αγωνίστηκαν και θυσιάστηκαν για την ελευθερία. Η έκθεση θα διαρκέσει μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2021.
Σε προκαταρκτική παρουσίαση της «αρχιτεκτονικής» του νομοσχεδίου για την ίδρυση Υφυπουργείου Πολιτισμού προς τα μέλη της Επιτροπής Παιδείας και Πολιτισμού της Βουλής προέβη σήμερα ο Πρόδρομος Προδρόμου. Η σημερινή συνεδρία της Επιτροπής είχε ουσιαστικά διακηρυκτικό χαρακτήρα, με τη συζήτηση να μεταφέρεται ουσιαστικά για την επόμενη κοινοβουλευτική περίοδο από το καλοκαίρι.
Ο Υπουργός Παιδείας, Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας διαβεβαίωσε ότι έχουν ολοκληρωθεί επιτυχώς και οι διαβουλεύσεις με τους διάφορους οργανωμένους φορείς που δραστηριοποιούνται στον πολιτισμό. «Οι άνθρωποι αυτοί βλέπουν θετικά το ότι για τα ζητήματα τους θα υπάρχει πλέον μια πολιτική, θεσμική δομή του κράτους χωριστά», πρόσθεσε και ανέφερε ότι η λογική είναι όπως και στα άλλα Υφυπουργεία: συγκεντρώνουμε τους πόρους ανθρώπινους, διοικητικούς και βέβαια πόρους προϋπολογισμού σε μια δομή που θα ασχολείται επισταμένα με το αντικείμενο.
Προτεραιότητα της πολιτείας, σύμφωνα με τον ίδιο, είναι η διαμόρφωση μιας συστηματικής πρότασης πολιτικής για τον πολιτισμό. «Πάντα υπήρχαν προτάσεις πολιτικής, πάντα γίνονταν προσπάθειες. Τώρα, θα έχουμε ένα πολιτικό προϊστάμενο, ο οποίος θα ασχολείται πλήρως και μόνο με τα θέματα του πολιτισμού, μαζί με ένα επιτελείο. Μπορεί να μη γίνουν αμέσως θεαματικές αλλαγές, όμως η ανάθεση έργου, το ότι είναι ένα Υπουργείο, ένα Υφυπουργείο το οποίο ασχολείται με τον πολιτισμό, νομίζω ότι δείχνει την κατεύθυνση και δίνει την έμφαση» συμπλήρωσε.
Σημείωσε επίσης ότι παράλληλα θα έρθει στη Βουλή και η πρόταση για τη θεσμική αναγνώριση της επαγγελματικής ιδιότητας των καλλιτεχνών και των εργαζόμενων στο χώρο του πολιτισμού, σημειώνοντας ότι είναι ένα εξίσου σημαντικό θεσμικό ορόσημο.
Υπαίθρια έκθεση για τα 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση στο ιστορικό κέντρο της παλιάς Λευκωσίας
Μια ξεχωριστή έκθεση μνήμης και τιμής στους ήρωες του 1821 διοργανώνει ο Δήμος Λευκωσίας, το Πολιτιστικό Ίδρυμα της Τράπεζας Κύπρου και το Ίδρυμα Σύλβιας Ιωάννου, στο πλαίσιο των εορτασμών για τα 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση.
Δύο αιώνες μετά την εθνική παλιγγενεσία, στο ιστορικό κέντρο της παλιάς Λευκωσίας – κατά μήκος των πεζοδρόμων Λήδρας και Ονασαγόρου, Πλατεία Φανερωμένης, Πολιτιστικό Ίδρυμα Τράπεζας Κύπρου – φιλοξενείται μια εντυπωσιακή υπαίθρια ανοικτή έκθεση που φέρνει στο προσκήνιο τους ανθρώπους που αγωνίστηκαν και θυσιάστηκαν για την ελευθερία.
Στην έκθεση παρουσιάζονται 22 φωτογραφίες οι οποίες απεικονίζουν σημαντικές μορφές μέσα από τα 320 μοναδικά πρόσωπα που ζωγράφισε ο Benjamin Mary (1792-1846), διπλωματικός αντιπρόσωπος του Βελγίου στην Ελλάδα.
Τα σχέδια φιλοτεχνήθηκαν εκ του φυσικού, κυρίως στην Αθήνα, μεταξύ 1839 και 1844. Δημοσιεύονται για πρώτη φορά και φέρνουν σε επαφή τον θεατή με γνωστά και άγνωστα πρόσωπα της Ελληνικής Επανάστασης και της οθωνικής Ελλάδας, μέσα από την ευαίσθητη και διεισδυτική ματιά ενός Ευρωπαίου καλλιτέχνη.
Αγωνιστές, πολιτικοί, ιερωμένοι, λόγιοι, φιλέλληνες, άνθρωποι καθημερινοί, ποζάρουν υπομονετικά για να φιλοτεχνήσει το πορτραίτο τους ο Benjamin Mary, ο οποίος καταφέρνει να συλλάβει την έκφρασή τους σε μια μοναδική στιγμή της ιστορίας.
Εικονίζονται: Θ. Κολοκοτρώνης, Νικηταράς, Λ. Κουντουριώτης, Ι. Μακρυγιάννης, Χ. Χατζηπέτρου, ο Βρεττανός φιλέλληνας G. Finlay, Π. Νοταράς, Θ. Φαρμακίδης, ο Κύπριος Ν. Θησεύς, Β. Πετιμεζάς, Α. Μαυρομιχάλης, Η. Σαλαφατίνος, Ι. Κωλέττης, Ι. Καρατζάς, Δ.Ν. και Κ. Μπότσαρης και άλλοι.
Διάρκεια υπαίθριας έκθεσης: 15 Απριλίου – 31 Δεκεμβρίου, 2021.

Τις εισηγήσεις για την κοινότητα Ρομά, του περασμένου Δεκεμβρίου, επαναφέρει η Επίτροπος Διοίκησης Μαρία Στυλιανού – Λοττίδη, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ρομά, η οποία σύμφωνα με την ίδια, αποτελεί υπενθύμιση των υποχρεώσεων του κάθε κράτους για διασφάλιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την εφαρμογή της μη διάκρισης σε κάθε πρόσωπο όπου και αν βρίσκεται, οποιαδήποτε και αν είναι η καταγωγή του,απαλλαγμένη από το φόβο του ρατσισμού και της έχθρας.
Σε τοποθέτησή της με αφορμή την Παγκόσμια Μέρα Ρομά, η κ. Λοττίδη αναφέρει ότι στην Κύπρο, ο αριθμός των Ρομά (Κουρπέτες – Gurbetties) εκτιμάται στα περίπου 1.250 άτομα, εκ των οποίων 650-700 υπολογίζεται ότι διαμένουν στις περιοχές που βρίσκονται υπό τον αποτελεσματικό έλεγχο της Δημοκρατίας.
«Σε πρόσφατη τοποθέτησή μας, τον περασμένο Δεκέμβριο, καταγράφηκε η καθημερινότητα της Ρομά κοινότητας στην Κύπρο, οι προκλήσεις που έχει να αντιμετωπίσει, αλλά και οι ανάγκες που έχει να καλύψει, τόσο ως προς τις συνθήκες διαβίωσης όσο και ως προς το θέμα της εκπαίδευσης, ζητήματα αλυσιδωτά και αλληλένδετα ως προς τη διεκδίκηση καλύτερων ευκαιριών ζωής και κοινωνικής ενσωμάτωσης, καθότι χωρίς τη βασική εκπαίδευση/ μόρφωση, οι πιθανότητες πρόσβασης στην αγορά εργασίας είναι μηδαμινές, ενώ χωρίς την δυνατότητα απασχόλησης, παρατείνεται η οικονομική εξάρτηση των Ρομά από το κράτος, χωρίς περιθώριο βελτίωσης», σημειώνει.
Ως εκ τούτου, προσθέτει, μεταξύ των εισηγήσεων μας σημειώθηκε ότι είναι αναγκαία «η εντατικοποίηση των προσπαθειών όλων των εμπλεκομένων υπηρεσιών για εντοπισμό όλων των Ρομά παιδιών που φθάνουν σε ηλικία υποχρεωτικής φοίτησης για την εγγραφή τους στα σχολεία».
Αναγκαία, σύμφωνα με την ίδια είναι και «η ενίσχυση των οι προσπαθειών για παραμονή των Ρομά παιδιών στο σχολείο, τουλάχιστον μέχρι τη συμπλήρωση της βασικής/ υποχρεωτικής φοίτησης».
Εισηγήθηκε επίσης «εξέταση του ενδεχομένου στήριξης των ενήλικων Ρομά, με τη χορήγηση βασικής εκπαίδευσης, ώστε να αποκτήσουν τη δυνατότητα εργοδότησης, έστω και περιορισμένης».
«Αναμφίβολα η συνεχής στήριξη στη βασική μόρφωση και εκπαίδευση αποτελεί το σημαντικότερο εργαλείο για την άρση της ευαλωτότητας της και της περιθωριοποίησης την οποία αντιμετωπίζουν ως Κύπριοι πολίτες που ανήκουν στην εν λόγω κοινότητα», σημειώνει η Επίτροπος Διοίκησης.
Η σημερινή μέρα, αναφέρει, «δεν αποτελεί απλή υπενθύμιση της ύπαρξης της Ρομά κοινότητας, αλλά υπενθύμιση των υποχρεώσεων του κάθε κράτους για διασφάλιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την εφαρμογή της μη διάκρισης σε κάθε πρόσωπο όπου και αν βρίσκεται, οποιαδήποτε και αν είναι η καταγωγή του, απαλλαγμένη από το φόβο του ρατσισμού και της έχθρας».
Γιατί, προσθέτει, «όπου υπάρχει άνθρωπος, υπάρχει μεγαλείο».
Στην τοποθέτησή της η κ. Λοττίδη αναφέρεται στο ιστορικό της ανακήρυξης της Παγκόσμιας Ημέρας των Ρομά το 1971 στο Λονδίνο. «Πενήντα χρόνια αργότερα ο συλλογικός στιγματισμός και οι διακρίσεις εις βάρος των Ρομά συνεχίζονται», επισημαίνει. Τα παιδιά Ρομά, προσθέτει, «συχνά περιθωριοποιούνται και είναι θύματα ρατσισμού και εκφοβισμού στα σχολεία, ενώ οι ενήλικες Ρομά αντιμετωπίζουν διακρίσεις στην προσπάθεια εξεύρεσης εργασίας, δυσκολίες στην πρόσβαση τους σε υπηρεσίες υγείας, ενώ οι συνθήκες στέγασης και, γενικότερα, διαβίωσης είναι, σε μεγάλο βαθμό, μη κατάλληλες».
Αναφορά κάνει, μεταξύ άλλων, και στην πιο πρόσφατη ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής το 2020, σε σχέση με το νέο Στρατηγικό Πλαίσιο της ΕΕ για τους Ρομά, για ισότητα, ένταξη και συμμετοχή (2020-2030), «με βασικό στόχο την επίτευξη βελτίωσης της κατάστασης μέχρι το 2030 και την κάλυψη του χάσματος μεταξύ των Ρομά και του γενικού πληθυσμού, προάγοντας την αποτελεσματική ισότητα, την κοινωνικοοικονομική ένταξη και την ουσιαστική συμμετοχή των Ρομά».